Serbia Branca

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Бојка
Serbia Branca / Bojka
descoñecido–610
Capital n/d
Lingua eslávico
Relixión paganismo eslavo (politeísmo)
Goberno Tribal
Período histórico Alta Idade Media
 • Establecido descoñecido
 • Disolución 610

A Serbia Branca ou Bojka (en serbio Белa Србиja; acaico Бојка, en grego antigo Boĩki), é o mítico fogar dos ancestros dos serbios, dos serbios brancos (en serbio Бели Срби, Beli Srbi).[1] [2]

Unha zona adxacente á Serbia Branca coñécese como Croacia Branca, na que os croatas tamén din teren a súa orixe.

A Serbia Branca e os seus habitantes poden interpretarse con cualificativos como serbios "non bautizados" ou "pagáns" (precristiáns), de acordo co De Administrando Imperio.[1]

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

O termo Serbia Branca (Bela Srbija) está relacionado con Беларусь Belarús (Bielorrusia ou Rusia Branca), en este caso pode referirse a que sexa unha terra "sen bautizar", en relación cos serbios dos Balcáns que eran cristiános.[Cómpre referencia]

Bojka, (Boĩki, usado en grego antigo, derivado do protoeslavo *bojь = batalla, guerra, loita) pode relacionarse co grupo étnico ucraíno, os Boyko, e coa tribo celta dos Boii, que vivían no século II a.C. na conca danubiana.[Cómpre referencia]

Situación[editar | editar a fonte]

A localización da Serbia Branca é controvertida. Foi descrita coimo situada en:

Historia[editar | editar a fonte]

Os serbios brancos eran unha tribo de polabios eslavos[11] que vivían en Europa Central, ao lado da Croacia Branca.

As "Terras serbias" nos séculos VII a IX.

A tribo era gobernada por un arconte, que foi sucedido por dous fillos, un de eles, o chamado Arconte Descoñecido, levou a unha parte da súa tribo en armas contra terras bizantinas durante o goberno do emperador Heraclio (610-641). Mentres Heraclio loitaba contra os persas os ávaros convertéronse nunha gran ameaza nas fronteiras do Imperio bizantino, tomando cidades como Singidunum (Belgrado), Viminacium (Kostolac), Naissus (Niš), Sardica (Sofía) e ocasionando a destrución de Salona en 614.

Neste momento os serbios entraran en contacto co emperador. Os serbios brancos recibiron do emperador Heraclio, en primeiro lugar, a zona de Serbia grega (en grego Σέρβια, Serbia) na provincia de Tesalónica como un agasallo tras a súa vitoria contra os ávaros de Dalmacia.

Os serbios brancos estableceron pronto contacto co stratego bizantino de Singidunum (a moderna Belgrado) e establecéronse nas terras serbias, hoxe Bosnia e Herzegovina, Croacia, Montenegro e Serbia Central, administraddsas mediante as župas de Pagania, Rascia, Travunia, Doclea, Bosnia e Zachlumia, territorios incorporados todos eles, no século XIV, ao Imperio serbio.

Os descendientes dos serbios brancos (ou protoserbios) son os serbios actuais e os sorbios de Lusacia (que en idioma sorabo é Serbja).[12] [13]

Os serbios en Lusacia (Sorbios)[editar | editar a fonte]

Serbia de Dervano, século VII.

Fredegario, cronista do Imperio carolinxio, meciona a Dervano ( Dervanus) na súa crónica como "dux gente Surbiorum que ex genere Sclavinorum ("gobernador do pobo dos serbios, da nación dos eslavos (esclavenos)"[14]

Este é o primeiro gobernante da tribo que aparece mencionado polo seu nome en toda a historia. Fredegario di que fora un subordinado dos francos durante moito tempo. Despois da derrota do rei franco Dagoberto I polo rei eslavo Samo cerca de Wogastisburgo en 631-632 Dervano declarou a súa independencia dos francos e "el e o seu pobo pasaron ao Imperio de Samo".

Dervano uniuse a Samo nas súas posteriores guerras contra os francos. Novos informes de Fredegario indican que Dervano e a súa xente vivían ao leste do saxón Saale. A referencia a Dervano en 631/632 tamén é a primeira confirmación escrita da presenza dos eslavos ao norte de Erzgebirge.

Dervano loitou contra os Thuringii (turinxios) en 631-634, e foi finalmente derrotado polo duque Randulf, gobernador de Turinxia no 636.

A seguinte mención dos sorbios é o Estado de Miliduch e o seu duque Nussito, que liberou aos sorbios do Imperio franco, pero posteriormente foi asasinado durante as campañas dos francos en 806 por Carlos o Novo.

Presonaxes[editar | editar a fonte]

  • Un Rei innominado
  • Arconte descoñecido, ca. 610-641 (fillo do Rei)
  • Dervano, ca. 631-636 (de xenealoxía descoñecida)

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase temén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]