Salgueiro cabuxo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Salgueiro cabuxo
Salgueiro cabuxo con candeas masculinas
Salgueiro cabuxo con candeas masculinas
Clasificación científica
Reino: Plantae
División: Magnoliophyta
Clase: Magnoliopsida
Orde: Malpighiales
Familia: Salicaceae
Xénero: 'Salix'
Especie: ''S. caprea''
Nome binomial
''Salix caprea''
L.

O salgueiro cabuxo[1] (Salix caprea), é unha arboriña follosa e caducifolia oriúnda de Europa e Asia central e occidental.[2] Aparece en Galiza na beira dos regueiros e ríos das montañas orientais de Lugo e Ourense.

Descrición[editar | editar a fonte]

É un arbusto ou arboriña de folla caduca, de até 6-12 m, raramente 20 m. As follas teñen 3-12 cm de longo e 2-8 cm de largo, máis largas que na maioría dos salgueiros. As flores son sedosas e suaves, prateadas, candeas de 3-7 cm de longo, que se producen a principios da primavera, antes de que aparezan as follas novas; as candeas están en plantas diferentes (dioicamente). As candeas masculinas maduras son amarelas cando ceiban o pole, as candeas femininos madurecen en verde claro. O froito é unha pequena cápsula de 5-10 mm de longo que contén numerosas sementes miudiñas, de arredor de 0,2 mm, con penacho cotonoso. As sementes cómpren dun chan despexado para xermolaren.[2][3]

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

O nome científico e o vulgar galego e nas linguas achegadas ao galego, probabelmente derivan da primeira ilustración coñecida da especie no herbario de Hieronymus Bock que data do ano 1546, no que se amosa a planta a ser comida por un cabuxo. A especie foi usada tamén historicamente como forraxe para as cabras, que é ao que pode se referir a ilustración de Bock.[4]

Taxonomía[editar | editar a fonte]

Salix caprea foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 2: 1020–1021, no ano 1753.[5]

Variedades

Hai dúas variedades:[2]

  • Salix caprea var. caprea. Rexións baixas por toda a zona de distribución. Pilosidade fina por riba das follas e intensa polo envés; estípulas persistentes deica o outono.
  • Salix caprea var. sphacelata (Sm.) Wahlenb. (sin. S. caprea var. coaetanea Hartm.; S. coaetanea (Hartm.) Floderus). Maior altitude, nas montañas do centro e do norte de Europa (Alpes, Cárpatos, Escocia, Escandinavia). Follas densamente pilosas por ambos os dous lados, 3-7 cm de longo; as estípulas caducan logo.
Sinonimia
  • Salix bakko KIMURA
  • Salix coaetanea Flod.
  • Salix hultenii Flod.[6]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Nome vulgar galego en Termos Esenciais de Botánica, Universidade de Santiago de Compostela, 2004
  2. 2,0 2,1 2,2 Meikle, R. D. (1984). Willows and Poplars of Great Britain and Ireland. BSBI Handbook 4. ISBN 0-901158-07-0.
  3. Rushforth, K. (1999). Trees of Britain and Europe. Collins. ISBN 0-00-220013-9.
  4. Bean, W. J. (1980). Trees and Shrubs Hardy in the British Isles. ISBN 0-7195-2428-8.
  5. Salgueiro cabuxo en Trópicos
  6. Salgueiro cabuxo en PlantList

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Salgueiro cabuxo

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  1. AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
  2. Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
  3. Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., New York.
  4. Flora of North America Editorial Committee, e. 2010. Magnoliophyta: Salicaceae to Brassicaceae. 7: i–xxii, 1–797. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, New York.
  5. Gibbs Russell, G. E., W. G. Welman, E. Reitief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. v. Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2).
  6. Gleason, H. A. & A. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–lxxv, 1–910. New York Botanical Garden, Bronx.
  7. Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las Plantas Vasculares del Cono Sur (Argentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguay). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.