Ruibarbo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ruibarbo
Follas e pecíolos do ruibarbo
Follas e pecíolos do ruibarbo
Clasificación científica
Reino: Plantae
División: Magnoliophyta
Clase: Magnoliopsida
Orde: Caryophyllales
Familia: Polygonaceae
Xénero: Rheum
Especie: R. rhabarbarum
Nome binomial
Rheum rhabarbarum
L.

O ruibarbo (Rheum rhabarbarum L.) é unha planta cultivada comestíbel moi utilizada como fitoterápico. Provén do nordés de Europa - Asia (Ucraína). Acada os tres metros de altura e consta de follas con pecíolos grosos arroibados e comestíbeis. O seu consumo en Europa é bastante popular, mais non en Galiza.

Taxonomía[editar | editar a fonte]

O nome é unha combinación do grego rha e de barbarum; rha reférese tanto á planta como ao río Volga, de onde supostamente é orixinaria.[1]

Descrición[editar | editar a fonte]

Acada até tres metros de altura e consta de follas con pecíolos grosos e carnoso de (normalmente) entre 2 e 5 centímetros de groso. A cor do pecíolo varía entre o verde e o vermello e é a única parte comestíbel, xa que as súas follas son tóxicas, pois teñen forte concentración de ácido oxálico, nefrotóxico e corrosivo.[2] Estas follas están dispostas en grupos basais, son cordadas e palmadamente bilobulares. O seu talo subterráneo é un rizoma que lle serve para almacenar nutrientes durante o invierno. As flores teñen tonalidades que varían entre o vermello amarelado e o verde abrancazado, agrupadas ao tamaño dun talo alto, e que aparecen durante o verán.

A planta vive varios anos e desaparece no inverno antes de aparecer novamente na primavera. A súa colleita non debe pasar o principio do verán porque a medida que máis medra, máis contido de ácido oxálico ten, polo que resulta incomestíbel.

Historia[editar | editar a fonte]

Orixinario de Asia, ten sido usado como planta medicinal dende hai milleiros de anos, principalmente na medicina chinesa. O ruibarbo tamén era moi utilizado e vendido polos viaxantes da ruta da seda. Como alimento comezou a ser utilizado por volta do século XIII, cando chegou a Gran Bretaña. Aínda hoxe é na Gran Bretaña onde se produce e consume a maior parte do ruibarbo. Tamén se consume en Francia.

Propriedades e indicacións terapéuticas[editar | editar a fonte]

Dixestivo, estimulante do fígado, estomáquico, laxante en doses superiores a 2g e antidiarreico en doses de até 300 mg (raíces). Indicado para atonía gástrica acompañada de presión de ventre. Diminúe a absorción de ferro. Esa droga asociada ao ácido acetil salicílico (AAS) pode causar xenxivite e estomatite.

Segundo algúns especialistas non é recomendábel para quen teña cálculo renal ou gota debido ao seu alto contido de oxalato (por mor dos 10% de taninos presentes).

Alimento[editar | editar a fonte]

Na gastronomía sóese usar en sobremesas. Pode consumirse cru, directamente o adobándoo como ensalada e tamén cocido, en forma de compota, marmelada ou como recheado de empanadas doces (tortas de ruibarbo).

Polo seu alto contido de antraquinonas os seus extractos son utilizados para o tratamento das carouquexas e outras afeccións das mucosas bucais e as súas infusións úsanse coma laxantes.[3] Tamén é utilizado en purgantes, en particular para desparasitar. Non se teñen sinalado danos irreparábeis na dentición, mais se recomenda consumir o ruibarbo con alimentos que conteñan calcio, como o leite ou o iogur.

Valor nutricional[editar | editar a fonte]

Rubarbo fresco

kJ=88

Proteínas=0.8 g

Graxas=0.3 g

Glícidos=4.54 g

Fibras=1.8 g

Azucres=1.1 g

Calcio_mg=86

Ferro_mg=0.22

Magnesio_mg=12

Fósforo_mg=14

Potasio_mg=288

Sodio_mg=4

Cinc_mg=0.1

Manganeso_mg=0.196

VitC_mg=8

Tiamina_mg=0.02

Riboflavina_mg=0.03

Niacina_mg=0.3

Pantoténico_mg=0.085

VitB6_mg=0.024

Folato_ug=7

Colina_mg=6.1

vitE_mg=0.27

vitK_ug=29.3[4]


Notas[editar | editar a fonte]

  1. McGee, Harold. On Food and Cooking: The Science and Lore of the Kitchen. New York, NY: Scribner, 2004. p 366
  2. (en inglés) U.S. National Library of Medicine - National Institutes of Health: Rhubarb leaves poisoning
  3. Ruibarbo; Criasaude.
  4. [http://ndb.nal.usda.gov/ndb/search/list?qlookup=09307&format=Full Link to USDA Database entry

Véxase tamén[editar | editar a fonte]