Riff-Raff (filme)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Riff-Raff
Título orixinal
[[Ficheiro:|200px| ]]
Ficha técnica
Director Ken Loach
Produtor Sally Hibbin
Guión Bill Jesse
Baseado en {{{baseado}}}
Intérpretes Robert Carlyle, Emer McCourt, Ricky Tomlinson, Jimmy Coleman, Peter Mullan
Música Stewart Copeland
Fotografía Barry Ackroyd
Montaxe Jonathan Morris
Estudio {{{estudio}}}
Distribuidor Parrallax Pictures
Ano 21 de xuño de 1991
Duración 95 minutos
País Inglaterra Inglaterra
Xénero
Orzamento
Recadación {{{recadación}}}
Filme anterior
Filme seguinte
Ficha en IMDb

Riff-Raff é unha película británica de 1991 dirixida por Ken Loach, protagonizada por Robert Carlyle e Ricky Tomlinson (este último actúa como un obreiro da construción, profesión que tivo na súa vida real). Gañou o premio á Mellor Película Europea de 1991.

Como a maioría das obras de Loach, Riff-Raff é un retrato da Gran Bretaña moderna. Presenta o personaxe de Stevie, interpretado por Robert Carlyle, un home de Glasgow que ligo de saír de prisión mudouse a Londres e conseguiu un traballo na construción duns apartamentos de luxo no edificio que antes era un hospital.

Trama[editar | editar a fonte]

Patrick "Stevie" Logan vai a Londres sen ter aínda domicilio e procura emprego nun edificio en construción. Ao saber que non ten vivenda, os seus novos compañeiros de traballo Larry, Mo e Shem ofrécense voluntarios para atoparlle un piso baleiro nuns apartamentos próximos para ocupalo. Stevie coñece a Susan (Emer McCourt), que intenta ser actriz e cantante, cando atopa o seu bolso e llo devolve. Este encontro casual lévaos a unha relación turbulenta.

Stevie convence algúns dos compañeiros de traballo para apoiar a Susan nun dos seus concertos nun pub onde canta "Always On My Mind". O público é inicialmente hostil, pero Larry repróchalles os seus apupos e anímaos a chamar de novo por Susan para que cante outra peza, e ela decídese por "With A Little Help From My Friends", que é ben recibida. Susan múdase ao piso de Stevie, onde están felices por un tempo.

Na construción do edificio a vida segue cunha serie de pequenas aventuras e delitos menores. Larry adoita dar os seus puntos de vista de obreiro de esquerdas, en oposición a Margaret Thatcher e o gobernante Partido Conservador, mais ninguén comparte a súa visión de que a política é importante para a súa vida diaria, e apenas están algo interesados nas súas condicións de seguridade laboral. Mentres tanto, o encargado bota homes do traballo por mal comportamento.

A relación de Stevie e Susan vólvese tensa. Susan tende a ter emocións negativas por mor da falta de éxito na súa carreira. Stevie, por outra banda, pode chegar a ser cruel e insensible con ela. Despois de escoitar o seu nome na radio Stevie descobre que a súa nai morreu, así que vai ao seu funeral, en Escocia. Na súa ausencia, Susan comeza a inxectarse heroína, proporcionada por uns mozos que viven no bloque de apartamentos. Isto precipita o final da súa relación e a marcha repentina de Susan.

Larry é despedido do lugar despois de pedir condicións de traballo máis seguras. Logo de bromear facendo unha chamada de teléfono cara no teléfono móbil do xefe, Shem tamén é despedido, e posteriormente arrestado por agresión ao encargado. Desmonde, outro traballador da construción, esbara no tellado do edificio, e malia que Stevie e Mo loitan por salvalo, cae ao chan e queda gravemente ferido. A causa do accidente son as estadas precarias, sobre as cales os homes xa avisaran. Stevie e Mo regresan ao edificio de noite e préndenlle lume.

Actores[editar | editar a fonte]

  • Robert Carlyle como Patrick 'Stevie' Logan
  • Emer McCourt como Susan
  • Ricky Tomlinson como Larry
  • Jimmy Coleman como Shem
  • George Moss como Mo
  • Ade Sapara como Fiaman
  • Derek Young como Desmonde