Ramón Lázaro de Dou y de Bassols

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Ramón Lázaro de Dou y de Bassols
Ramón Llàtzer de Dou de Bassols.jpg
Ramón Lázaro de Dou y de Bassols
Escudo de Carlos III de España Toisón y su Orden variante leones de gules.svg
Presidente do Congreso dos Deputados
Período: 24 de setembro a 23 de outubro de 1810
Antecesor: Benito Ramón Hermida Maldonado Provisional
Sucesor: Luis Rodríguez del Monte
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
{{{cargoexecutivo2}}}
Período: {{{periodo2}}}
Antecesor: {{{antecesor2}}}
Sucesor: {{{sucesor2}}}
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 11 de febreiro de 1742
Lugar: Barcelona, Flag of Cross of Burgundy.svg Imperio Español
Falecemento: 14 de decembro de 1832
Lugar: Cervera, Flag of Spain (1785-1873 and 1875-1931).svg España
Organización: Reformista e conservador
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: {{{cónxuxe}}}
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s): {{{cargos}}}
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión: Sacerdote, político, escritor
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

Ramón Lázaro de Dou y de Bassols, nado en Barcelona o 11 de febreiro de 1742 e finado en Cervera o 14 de decembro de 1832, foi un político catalán. Deputado provincial por Cataluña para as Cortes de Cádiz, foi elixido primeiro Presidente das Cortes españolas, na sesión inaugural celebrada na Illa de León o 24 de setembro de 1810, obtendo cincuenta votos fronte aos corenta e cinco de Benito Hermida, o anterior Presidente provisional. No 1813 exerceu ademáis de deputado do clero da provincia de Tarragona.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou nun colexio xesuita de Cordellés e posteriormente dereito en Cervera, obtendo en 1770 a cátedra de Decretales de Cervera. Ordeouse sacerdote e publicou varias obras, entre elas a máis interesante Instituciones del derecho público de España, con noticia del particular de Cataluña y de las principales reglas de gobierno en cualquier estado. En 1805 nomearono chanceler da Universidade de Cervera, cargo que conservou ata a súa morte. Trala invasión dos Cen Mil Fillos de San Luís, Dou foi investigado polo Real Decreto en 1824, sendo libre.

Reformista, de pensamiento moderadamente conservador, votou á soberanía nacional e asinou a Constitución de Cádiz. Asimismo, interviu nos debates sobre a abolición do tormento, a liberdade de imprenta, a organización das provincias, a reforma da Facenda e o reglamento do Consello de Rexencia. Declarouse partidario entusiasta da contribución directa única, proxectada xa polo Marqués da Ensenada, coa supresión das rentas provinciais e a conservación das aduanas e algúns monopolios.

Derogada a Constitución, consagrouse ao gobierno da Universidade, continuando cos seus estudos económicos. Foi unha persoa con moitisima fama na época, tal era su fama que cando o Papa Gregorio XVI decidíu suprimir o cargo de chanceler nas universidades españolas, exceptuouse a Universidade de Cervera, na que este era chanceler.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Instituciones del derecho público general de España, con noticia del particular de Cataluña y de las principales reglas de gobierno en cualquier estado (1793)
  • La riqueza de las naciones nuevamente explicada (1817)
  • Equivalencia del catastro de Cataluña con las rentas provinciales de Castilla (1822)
  • Conciliación económica y legal de... laudemios y proyectos enfitéuticos (1829)
  • Proyecto sobre laudemios (1831)

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]