Queilén

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Queilén
[[Ficheiro:Escudoqueilen.jpg|130px]] [[Ficheiro:Chile Chiloe Island.png|90px]]
Situación xeográfica
Comuna de Queilén.svg
País Flag of Chile.svg Chile
Rexión Los Lagos
Provincia Chiloé
Xeografía
Altitude msnm
Superficie 332 km²
Poboación
Poboación 5.304 hab. ([2009]])
Densidade 15,47 hab./km²
Xentilicio Queilino/a
Información
Código postal
Alcalde Carlos Gómez Miranda (2000)
Páxina web Ilustre Municipalidad de Queilen

Queilen ou Queilén, chamada da primeira forma polos seus habitantes e as autoridades locais, é unha comuna do Arquipélago de Chiloé, no sur de Chile. Foi fundado por Antonio Cipriano Grille de López y Haro a principios do século XIX e durante moito tempo recibiu o nome de Puerto Grille.

A capitalidade reside no pobo do mesmo nome, coñecido na zona polas súas praias e as vistas do golfo Corcovado e da Cordilleira dos Andes. Atópase a ambos lados dunha punta areosa, a 46 quilómetros de Chonchi. No censo do ano 2002, a súa poboación alcanzaba os 1.912 habitantes, segundo o INE.

Xeografía[editar | editar a fonte]

Vista de Queilén desde o muelle peatonal.

Abarca unha porción do sueste da Illa Grande de Chiloé, entre as comunas de Chonchi e Quellón, así como as illas de Acuy e Tranqui. Ten unha superficie de 332 km2.

Illa Acuy[editar | editar a fonte]

É unha illa pequena ao sueste do pobo de Queilen. Ten arredor de 2 km de longo e uns 500 metros de ancho nos seus puntos maiores, e polo tanto só conta cunha poboación pequena, maioritariamente indíxena. Nela encóntrase o casarío de Acuy.

Illa Tranqui[editar | editar a fonte]

É unha illa que se atopa fronte á capital comunal, a 16 millas náuticas. Posúe 270 habitantes aproximadamente. A illa conta con 7 casaríos: Centinela, Nepué, San José de Tranqui, Alqui, Millahue, Tranqui e Leutepu.

Localidades[editar | editar a fonte]

Localidade Poboación (2002) Vivendas (2002) Categoría INE
Queilén 1.665 586 Pobo
Villa el Lago 72 26 Casarío
Acuy 67 17 Casarío
Detico Alto 47 13 Casarío

Outras localidades rurais queilinas[editar | editar a fonte]

Na illa Grande de Chiloé: Agoní Alto, Aulen, Las Lajas, Pureo, Agoní Bajo, Contuy, Lelbún, Quechu, Aituy, Paildad, San Miguel, Apeche Alto, Díaz Lira, Pilque, Santa María, Apeche Bajo, Estero Queilén e Pío Pío.

Servizos básicos[editar | editar a fonte]

O pobo de Queilen esta dotado de: hospital, casa do concello, liceo polivalente, escola básica, 2 compañías de bombeiros, restaurantes, igrexa, empresas de transporte de pasaxeiros, hotel[1], cabanas, hospedaxes, supermercados, ferreterías, locais con servizo telefónico e internet, sinal para telefonía móbil, servizo de taxis, porto con rampla, aeródromo, museo[2], centro cultural, biblioteca, ximnasio, estadio, entre outros.

Ademais conta coa Biblioteca Pública N°333 "Profesora Helia Sandoval Andrade" que desde o ano 2002 integrou nos seus servizos o Programa Biblioredes, permitindo o libre acceso a Internet e achegando os servizos tecnolóxicos a todos os usuarios tanto da comuna como a quen estean de paso.

Atractivos turísticos[editar | editar a fonte]

No sector urbano conta cun peirao peatonal, miradoiro, cascada no esteiro, vistas ao volcán Corcovado, praias habilitadas para o baño...

No sector rural destacan os cisnes na baía de Detico, a ponte de Aituy, as Torres de Acui, as praias de Lelbun, a lagoa en Pio-Pío, o faro Chomío en Ñida, o esteiro de Paildad, etc.

Festas e actividades[editar | editar a fonte]

Semana Queilina: realízase a segunda semana de febreiro. Prográmanse actividades tales como: un concurso de castelos de area e outro de disfraces, carros alegóricos, a "noite veneciana", a Expo-Queilen, 2 días de peñas folclórica...

O "reitimiento de Chancho", ou tamén coñecido como "carneo de Chancho", realízanse a segunda fin de semana de xullo no patio cuberto do internado masculino de Queilen.

Ademais realízanse un Torneo Nacional de Xadrez e un Campionato comunal e nacional de Kaiak en febreiro.

Flora e fauna[editar | editar a fonte]

Traile.

A flora e fauna de Queilen é similar á do resto de Chiloé. Destacando especies vexetais nativas tales como: notros, Luma apiculata, luma, Podocarpus, nalcas, Ugni molinae, calafates; e especies introducidas como: groselleiras, Rosa eglanteria.

Atópanse tamén, especies animais tales como: pachancas (pingüíns), lobos mariños, pudús, golfiños chilenos, gaivotas, Vanellus chilensis, loros, voitres negros americanos, andoriñas e gorrións.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]