Piratería (dereito de autor)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Un vendedor ambulante vendendo álbums "pirata".

A piratería é un termo popularizado para referirse á copia de obras literarias, musicais, audiovisuais ou de software efectuada sen o consentimento do titular dos dereitos de autor ou, na súa falta, sen autorización legal.

A expresión correcta para referirse a estas situacións sería copia ilegal ou copia non autorizada e, en termos máis xerais, infracción ao dereito de autor. O termo "piratería" aplícase tamén á venda ilícita de devandito material reproducido ilegalmente. Estes actos comezaron a denominarse piratería como metáfora do roubo da propiedade do outro, acto que realiza un pirata no mar.

A forma en que debe tratar a lexislación a realización destas copias é un tema que xera polémica en moitos países do mundo. A lei de certos países, que regula o dereito de autor, contempla como excepción a copia privada, é dicir, autoriza aos particulares a copia ou reprodución dunha obra protexida para facer un uso privado da mesma.

Delitos contra a propiedade intelectual[editar | editar a fonte]

O Dereito penal só trata as conculcacións máis graves do ordenamento xurídico, e no marco da propiedade intelectual, xeralmente só se sancionan penalmente as condutas que supoñan a copia ou o plaxio das obras protexidas, onde concorran dúas circunstancias: o fin de lucro e o prexuízo de terceiro, onde o beneficio obtido posúa especial transcendencia económica. Isto último, en moitos casos, supón unha actividade altamente especializada, que busca a comercialización dos produtos copiados ou plagiados, e defínese en actos talles como a exposición das copias en comercios, catálogos de venda, e outros. A piratería e/ou as falsificacións son os delitos máis comúns.

Consecuencias[editar | editar a fonte]

En relación á industria musical, para a maioría de músicos a súa verdadeira fonte de ingresos está na actuación en vivo, non na venda de discos (máis información aquí). Xa que logo, para algúns, a dispoñibilidade do material dos músicos favorece a afluencia de público aos seus concertos. Un dos medios que favorece esa dispoñibilidade do material hoxe en día é o uso de software P2P que permite aos seus usuarios compartir ficheiros a través de Internet, aínda que moitos esperan que os músicos comecen a abandonar o concepto de disco gravado para ofrecer o seu material de formas alternativas (como, por exemplo, descargas a través de FTP ou similares), podendo fixar prezos por peza/canción ou grupo de pezas moito máis baixos que os actuais prezos de CDs.

Con todo, a maioría das grandes compañías, e asociacións de autores, e intérpretes best-sellers, non están de acordo con este punto de vista e aluden á perda de postos de traballos que se producirá na industria do sector debido a esta actividade. Ademais defenden o dereito dos autores a recibir compensación económica pola utilización da súa obra por un tempo indeterminado, criticando as actuais limitacións temporais.

Cifras[editar | editar a fonte]

A media mundial de piratería para o ano 2006 situábase en 35% 1 , con todo, existen grandes variacións deste algarismo dependendo da rexión. Vietnam é o país coas cifras máis altas: o 97% do software comercializado é ilegal, mentres que en China mantense nun 94%. 2

En Arxentina ao redor do 70% dos DVD que se venden son copias ilegais 3, mentres que o 75% do software en uso é pirata. En toda latinoamérica calcúlase nun 66% 4, mentres que en América do Norte é de 21%

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]