Pieter Brueghel o Novo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Pieter Brueghel O Novo, nado en Bruxelas en 1564 e finado en Antuerpen en 1638, foi un pintor flamengo do Renacemento tardío, fillo de Pieter Brueghel o Vello e irmán de Jan Bruegel (I). Foi alcuñado como « Brueghel do Inferno » por mor dun dos seus temas favoritos: os incendios. Formouse en Antuerpen no estudio de Gillis van Coninxloo e fíxose mestre independente en 1585. Moi logo se encontrou á dirección dun taller moi productivo e con numerosos discípulos (como o seu fillo Pieter III). Foi un imitador da obra do seu pai, da que executou numerosas copias para responder á demanda de coleccionistas (están rexistrados non menos de 13 nomes); grazas a este labor coñecemos algo de orixinais do pai que desapareceran. Toda a súa vida conservou o estilo realístico flamengo.

O avogado da aldea, 1621.
O pago do décemo, Musée de Caen

Obras (selección)[editar | editar a fonte]

  • Feira na aldea
  • A Crucifixión
  • O Inverno, cazadores na neve
  • Voda aldeá