Pierre Belain d'Esnambuc

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Pierre Belain d’Esnambuc (1585-1636) foi un filibusteiro francés.

Pierre era o terceiro fillo de Nicolas Blain, señor de Quenouville e de Esnambuc, recibiu o bautismo o 9 de marzo de 1585 na igrexa de Allouville-Bellefosse, en Normandía.

De natureza aventureira, perseguiu galeóns españois e tomou posesión da illa de San Cristovo en 1625, de volta en Francia recibiu do cardeal Richelieu o privilexio de colonizar as illas non ocupadas polos cristiáns, para o que funda nese ano a Compañía das Illas de San Cristovo que se transforma en 1635 na Compañía das Illas de América. Entre 1625 e 1635 ocupou as illas de Martinica, Tortuga, Guadalupe, San Cristovo e Marie-Galante. En 1635 viaxou a Martinica cun cento de colonos franceses para establecer plantacións de cana de azucre.

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Théodore Baude, D'Esnambuc; ou, Lente réparation d'un injuste oubli, Impr. du gouvernement, Fort-de-France, 1942
  • Lénis Blanche, Histoire de la Guadeloupe, M. Lavergne, Paris, 1938.
  • René Dreux-Brézé, L'Épopée des Antilles : vie de Pierre Belain d'Esnambuc, gentilhomme normand (1585-1646), Librairie de l'Arc, Paris, 1937.
  • Auguste Joyau, Belain d'Esnambuc, Bellenand, Paris, 1950.
  • René Maran, Les Pionniers de l'empire, Albin Michel, Paris, 1943-1955.
  • Pierre Margry, Origines transatlantiques. Belain d'Esnambuc et les Normands aux Antilles, d'après des documents nouvellement retrouvés, A. Faure, Paris, 1863.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]