Peñón de Vélez da Gomera
Coordenadas: 35°10′20″N 4°17′59″W / 35.17222°N 4.29972°W
| Vélez da Gomera | |
|---|---|
| Localización | |
 |
|
| Datos | |
| País |  España |
| Poboación (2009) | Non permanente |
| Superficie | 0,019 km² |
| Coordenadas | 35°11′39″N 4°13′04″W / 35.19417°N 4.21778°W |
| Maior Altura | 87 m. |
| Data de dependencia | De España 23 de xullo de 1508 |
O Peñón de Vélez da Gomera é unha península (orixinalmente illa) situada no norte de África, a 126 km ao oeste de Melilla e a 117 km ao sueste de Ceuta, unida ao continente por unha estreita franxa de area. Ten unha extensión de 19.000 m² aproximadamente e unha altitude máxima de 87 m sobre o nivel do mar. A súa única poboación é a pequena guarnición militar existente no mesmo, pertencente ao Corpo de Regulares.
Índice |
Localización [editar]
Esta illa é un dos enclaves militares de España no norte de África, na costa que se estende entre Ceuta e Melilla, cuxa posesión retivo España logo da independencia de Marrocos, debido ao feito de que a súa posesión databa de datas anteriores á propia existencia do reino marroquí e non estaba xa que logo suxeita ao protectorado.
Historia [editar]
En concreto este peñón foi ocupado por primeira vez polos españois o 23 de xullo de 1508, cando unha escuadra española mandada por Pedro Navarro aniquilou ao poderoso núcleo de piratas que o defendían. En 1522 Muley Mohamed, señor do territorio no que se atopaba o Peñón conseguiu apoderarse do mesmo. Finalmente, o 6 de setembro de 1564, García Álvarez de Toledo y Osorio, marqués de Villafranca e Vicerrei de Cataluña, recupera o Peñón para España por orde de Filipe II. O Peñón de Vélez da Gomera mantívose ininterrompidamente baixo soberanía española desde ese momento. En 1921, no contexto da Guerra de Marrocos, decídese reforzar a presenza española no mesmo.
En 1930 o antigo illote rochoso quedou unido a terra firme polos efectos dun terremoto.
