Paul Kruger

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Paul Kruger

Stephanus Johannes Paul Kruger (18251904) foi un líder bóer, que loitou contra os británicos e foi presidente da República do Transvaal.
Kruger naceu nunha familia de orixe prusiana en Bulhoek, a granxa do seu avó no distrito de Steynsburg e medrou na granxa Vaalbank, tan só foi a escola tres meses. O seu pai uniuse o trek de Hendrik Potgieter en 1836 pouco despois de comezar o Gran Trek, e participou, cargando armas, na batalla de Vegkop contra dos ndebeles.
Os trekkers cruzaron o río Vaal en 1838, e asentáronse primeiro na área agora coñecida como Potchefstroom, máis tarde o pai de Kruger decidiu asentarse no distrito agora coñecido como Rustenburg. En 1841, aos 16 anos, Kruger trasladouse á súa propia granxa, na aba do Magaliesberg, ao ano seguinte casou con Maria du Plessis, pero ela e fillo que acababa de ter morreron aos poucos meses, probablemente de malaria. Casou de novo con Gezina du Plessis, coa que tivo sete fillas e nove fillos.
Membro das milicias afrikáner, en 1854 é o comandante de Rustenburg e en 1860 chegou a Comandante Xeneral da República do Transvaal e membro dunha comisión do Volksraad (Parlamento) que se encargaba da redacción da constitución, ademais xoga un importante papel na finalización das tensións entre o líder do Transvaal, Stephanus Schoeman e M.W. Pretorius.
En 1873 deixa o seu posto de Comandante Xeneral e retírase á súa granxa, Boekenhoutfontein. Malia iso, en 1874 foi elixido para o Consello Executivo e convértese no vicepresidente do Transvaal.
Trala anexión do Transvaal ao Reino Unido en 1877, Kruger convértese no líder do movemento de resistencia africáner.
A primeira guerra anglo-bóer estoupou en 1880, e trala derrota dos británicos en Majuba (1881), Kruger xogou un papel importante nas negociacións que conduciron á restauración da soberanía do Transvaal baixo a soberanía británica.
O 30 de decembro de 1880, Kruger foi elixido presidente do Transvaal, en 1883 fixo unha xira por Europa, pero no Transvaal as cousas cambiaron tralo descubrimento de ouro en Witwatersrand, que converteron ao Transvaal na república máis rica de Sudáfrica e meta de milleiros de colonos británicos. Mentres, o goberno de Kruger creou impostos moi gravosos para os propietarios británicos e limitou os dereitos de cidadanía e electorais dos uitlanders (colonos de orixe británica). Cecil Rhodes armou secretamente ao uitlanders para que se sublevasen contra Kruger en 1895, pero o plan fracasou, e o que se coñece como o Jameson Raid.
O 11 de outubro de 1899 estoupou a segunda guerra anglo-bóer, e aínda que nun primeiro momento os bóers humillan aos británicos, dende febreiro os británicos comezan a recuperar o terreo perdido, e o 29 de maio de 1900 Kruger deixa Pretoria diante o avance de Lord Roberts. En outubro deixa o país a bordo dun barco holandés, trasládase a Suíza e alí morre o 14 de xullo de 1904.