Paul Barras

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Paul Barras

Paul François Jean Nicolas, vicomte de Barras, nado en 1755 e finado en 1829, foi un político revolucionario francés.
Naceu en Fox-Amphoux no seo dunha familia da pequena nobreza provenzal, aos dezaseis anos entrou como cadete no rexemento de Languedoc, destinado á India en 1776 participou na defensa de Pondicherry diante os británicos ata a capituación francesa o 18 de outubro de 1778, no que co resto da gornición volta a Francia. En 1782 participa nunha expedición ao sueste asiático, e tras o Tratado de París (1783) deixa o exército.
Tras a Revolución Francesa inscríbese na francmasonería e ao club dos xacobinos, entra como delegado na Convención Nacional polo departamento de Var únese ao deputados da Montagne e vota a favor da pena de morte para Luís XVI (1793).
A Convención envíao aos departamentos do sueste, fai fronte ás insurreccións que se organizan en Toulon e Marsella e confía a un descoñecido capitán de artillería, Napoleón Bonaparte, a defensa das costas de Provenza.
Barras foi un dos principais responsables, con Jean-Lambert Tallien e Joseph Fouché da caída de Robespierre o 9 de termidor (27 de xullo de 1794) e Barras convértese en membro do Directorio que se encarga do poder executivo e o nomeamento de Bonaparte como xefe do exército de Italia posibilitou o mantemento do Directorio.
Tras o golpe de estado do 18-19 de brumario, Barras dimite e marcha ao exilio en Bruxelas e Roma