Orografía

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Catalogación segundo o criterio orográfico.
Catalogación segundo Strahler.

A orografía (do grego όρος, montaña, e γραφία, descrición) é a parte da xeografía física, e tamén da xeomorfoloxía, que estuda o relevo terrestre,[1] e a súa estrutura nunha rexión determinada.

En modelos xeocientíficos, coma os modelos xerais de circulación, a orografía define o límite inferior (agás onde houber océano). Coma a representación orográfica faise dende o espazo segundo a media das altitudes da célula considerada (por exemplo, a representación das coras das montañas do Himalaia) haberá depender da resolución horizontal coa que se traballa. Canto máis alta sexa a resolución horizontal, mellor representará a orografía do terreo real.[2]

Cando os tributarios dun río ou a estrutura dunha cunca son catalogados en secuencia orográfica, os que teñen unha orde máis elevada son os que se atopan próximas aos nacementos do río, mentres que as de orde menor atópanse próximas á desembocadura. Este método de catalogar tributarios é inverso á Orde de Corrente de Strahler, onde os tributarios situados na cabeceira son catalogados na categoría 1.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 11th Edition of Encyclopaedia Britannica (1911) [Ligazón morta]
  2. Orografía (do sitio web do Dicionario da Real Academia Galega)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Galizionario
Vexa a entrada do Galizionario acerca de Orografía

Outros artigos[editar | editar a fonte]