Orhan I

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Orhan I bei

Orhan ou Orkhan, nado en Sogut en 1281 e finado en Bursa en 1362, foi bei (príncipe) do recentemente formado Imperio Otomán, coñecido entón como a tribo dos Osmanlís, entre 1326 e 1359. Era fillo do bei Osman I Gazi, fundador de dito imperio. Cando morreu, o Imperio tiña unha extensión de 95.000 km².

Tivo cinco fillos:

  • Ibrahim.
  • Halil.
  • Kasim, e
  • unha filla, Fátima.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Orhan conquistou a maior parte do oriente da Anatolia e tomou parte nas intrigas do decadente Imperio Bizantino ao casar con Teodora Cantacuzeno, filla de Xoán VI Cantacuzeno, entón titor do emperador Xoán V Paleólogo. Como prezo deste prestixioso matrimonio, axudou a Cantacuzeno a derrocar a Xoán V e os seus rexentes. En 1354 o fillo de Orhan, Süleyman Paşa, ocupou Gallipoli (evacuada pola súa poboación grega a raíz dun terremoto), facilitando ao Estado otomán unha cabeza de ponte en Europa continental.

Predecesor:
Osman I
Bei otomano
1326 - 1359
Sucesor:
Murad I