Orde de Cristo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A Cruz da Orde de Cristo, un símbolo que adorna, entre outras cousas, os buques portugueses na era dos Descubrimentos.

A Orde de Cristo é unha orde militar portuguesa, construída sobre a Orde templaria nesta nación.

Orixe[editar | editar a fonte]

Nos séculos XII e XIII, desde mediados da Reconquista, a Orde dos templarios axudou os portugueses en batalla contra os mouros "infieis", e como recompensa recibiu extensas terras e poder político. Castelos, igrexas e poboados prosperaron baixo a súa protección.

En 1314 o Papa Clemente V eliminou a rica e poderosa Orde do templo. En 1319 o rei D. Dinis transferiu propiedades e privilexios dos Templarios para a recén fundada Orde de Cristo, que se converteu na continuación dos Templarios en Portugal. Porén, a Orde de Cristo tiña unha forte conexión coa coroa portuguesa, que se deu o dereito de nomear a partir do inicio do Grande Mestre para acomodar o enorme potencial humano e de recursos económicos dos cabaleiros Templarios, en Portugal para o mantemento segura das incursións inimigas ou invasións. De feito, a Orde de Cristo foi baseada en Castro Marim, a fin de protexer a rexión portuguesa do Algarve. Porén, en 1357 xa a sede foi instalada en Tomar, anterior sede dos templarios.

Características[editar | editar a fonte]

Un dos votos prometidos polos cabaleiros era o da obediencia ao rei, algo totalmente descoñecido para a Orde do templo. O primeiro mestre da Orde foi Dom Gil Martínez, un cabaleiro da Orde de Aviz, a subsidiaria da Orde de Calatrava. Así, o primeiro mestre da Orde non era un cabaleiro templario.

Durante a era dos Descubrimentos[editar | editar a fonte]

No comezo do século XV, o grande Mestre da Orde, o infante D. Henrique, inverteu os rumbos da Orde na exploración marítima. O emblema da orde, a Cruz da Orde de Cristo, adorna as velas dos buques Portugueses que exploraraban os mares descoñecidos.

Actualidade[editar | editar a fonte]

O poder e a riqueza acumulada pola Orde converteuse nun perigo potencial para o estado. Así, a partir 1551, o título de Gran Mestre estaba conectado ao rei de Portugal. En 1780 foi secularizada. Desde o século XIX foi reducindo a súa actividade para o mantemento da súas propiedades e converteuse nunha Orde Honorable, a maior honra do Reino de Portugal. Abolida a monarquía, transformouse na Orde militar de Cristo, a distinción de cidadáns portugueses que teñen desempeñado as súas funcións notablemente.

Persoas asociadas á Orde de Cristo[editar | editar a fonte]