O caranguexo das tenaces de ouro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O caranguexo das tenaces de ouro (Le Crabe aux Pinces d'Or) é o noveno álbum da serie As aventuras de Tintín, escrita e debuxada polo belga Hergé. É o álbum en que aparece por primeira vez un dos personaxes máis emblemáticos da serie, o capitán Haddock.

Hergé creou a historieta durante a ocupación alemá de Bélxica. O xornal Le Petit Vingtième, no que se publicaron desde 1929 as aventuras de Tintín, foi pechado polos ocupantes. Hergé atopou rapidamente traballo no diario Le Soir, cuxa tirada era aínda maior que a de Le Petit Vingtième, e que mantivo unha liña editorial claramente colaboracionista (o cal carrexaría non poucos problemas a Hergé despois do final da guerra).

Esta historia interrompeu a que se estaba publicando en Le Petit Vingième (No país do ouro negro) debido ás implicacións políticas. Empezouse a publicar o 17 de outubro de 1940 no suplemento semanal de Le Soir (Le Soir Jeunesse) que se publicaba os xoves. Debido á escaseza de papel, o suplemento deixou de publicarse o 23 de setembro de 1941, pasando a publicarse como tira diaria en Le Soir, a un ritmo de tres ou catro viñetas cada día.

En 1941 publicouse en branco e negro e en 1943 reeditouse en cor.

Argumento[editar | editar a fonte]

Aviso: Esta sección pode revelar detalles da trama e/ou do argumento.

En pos do misterio que envolve a morte dun mariñeiro que investigan Hernández e Fernández, Herbert Dawes, relacionado co que parece ser unha lata de caranguexo, Tintín sobe ao cargueiro Karaboudjan, onde é capturado por unha banda de criminais que ocultan nas latas de caranguexo o opio co que trafican. Tintín logra escapar do camarote no que o encerraron, e dá co capitán do barco, Haddock. O capitán Haddock, completamente alcoholizado, foi vítima dos manexos do seu segundo de a bordo, Allan Thompson, e non sabe que o seu barco transporta opio. Cando o descobre ponse ao lado de Tintín.

Tintín e o capitán logran escapar do barco nunha chalupa. O capitán baixo os ejectos do alcol fai unha fogueira cos remos da embarcación. Ademais, un hidroavión enviado polo barco intenta matalos. Logran facerse co control do avión pero, novamente debido ao alcol, o capitán fai que se estrelen no deserto do Sahara. Tras camiñar polo deserto son salvados polo tenente Delcourt (comandante da Lexión Estranxeira francesa) quen lles proporciona un medio de transporte ao porto ficticio de Bagghar en Marrocos.

O Karaboudjan crese naufragado pero o capitán recoñéceo no porto e os contrabandistas secuéstrano. Tintín intenta liberalo coa axuda de Hernández e Fernández descubrindo ao xefe dos contrabandistas Omar ben Salaad e detendo a toda a banda.


Curiosidades[editar | editar a fonte]

  • Destaca no álbum a primeira aparición do capitán Haddock, con moitos dos seus trazos distintivos: a afección polo alcol (aínda que vista aquí con certas tinguiduras dramáticas, a diferenza do que ocorrerá posteriormente) e o seu gusto polos insultos estrambóticos.
  • Tamén aparece por primeira vez o contramaestre Allan Thompson, que reparecerá noutros álbums como secuaz do malvado Rastapopoulos.
  • A ambientación en Marrocos do álbum é bastante estereotipada. O suposto árabe que utilizan algúns personaxes nos seus diálogos non son verdadeiras palabras, senón simplemente debuxos semellantes á escritura árabe.
  • Foi o último álbum de Tintín en editarse en branco e negro. O seguinte, A estrela misteriosa, sería editado directamente en cor.
  • A reedición en cor ten importantes recortes no argumento respecto da orixinal para adaptalo ao formato de 64 páxinas fronte ás 130 da edición en branco e negro.