Nácara

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Nácar iridiscente dentro dunha cuncha de Nautilus

A nácara ou nácar é unha substancia orgánica e inorgánica, xa consolidada, dura, branca arxentina, rechamante e con reflexos irisados ou iridiscentes. Forma a capa interna do caparazón de moitos moluscos, razón pola que varias destas especies o segregan de xeito considerable para reparar os seus caparazóns danados ou para cubrir determinados obxectos dentro deles, mecanismo que é empregado polos apañadores de perlas, para colocar en determinados moluscos pezas no interior que saben cubrirán co nácar, converténdoos en perlas ou outros obxectos valiosos nacarados.

As cunchas que proporcionan o máis fermoso nácar son as haliótidas, os nautilus, as ostras entre outras. O nácar emprégase en obras de marquetería, ebanistería fina, xoiaría e para adornar abanos, botóns, fichas, etc.

Composición[editar | editar a fonte]

O nácar esta composto por plaquetas hexagonais de aragonita (carbonato de calcio (CACO3) cristalizado), de 10-20 µm de amplitude e 0,5 µm grosor, estruturados en continuas láminas paralelas. Estas estratificaciones do nácar atópanse separadas e compactadas por seccións dunha mátriz orgánica composta de biopolímeros elásticos de conquiolina (como tamén o son as proteínas da quitina, lustrina ou a seda).