Mosteiro de Toxos Outos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 42°48′42″N 08°49′11″W / 42.81167°N 8.81972°W / 42.81167; -8.81972

Igrexa de San Xusto.

O Mosteiro dos Santos Xusto e Pastor de Toxos Outos é un antigo mosteiro, hoxe abandonado, no lugar de San Xusto, no concello de Lousame.

Segundo afirmou Hipólito de Saa

sus bienes comprendian parte de la Mahia, tierra adentro, y por la costa llegaba de Noya a Finisterre, poseía algunos pequeños enclaves en tierras de Rivadavia, Salnés Morrazo y en Portugal, la villa de Paredes...

Historia[editar | editar a fonte]

Fervenza en Toxos Outos.
Camposanto.

Foi fundado o 1 de novembro de 1129, trala doazón da ermida de san Xusto a por Froila Alonso e Pedro Muniz de Carnota por parte do mosteiro de San Paio de Antealtares o 16 de outubro de 1127. En 1135 foi consagrado polo arcebispo Xelmírez. Afonso VII[1] favoreceuno e eximiuno dos tributos debidos á sé compostelá, o mosteiro tamén gozou da protección a familia dos Condes de Traba. As súas posesións incluían Noia, Lousame, Outes, Muros e tamén 47 igrexas e 17 municipios. Tivo 22 abades de 1135 a 1498.

Seguindo a reforma monástica feita polos Reis Católicos, o bispo de Tui Diego de Muros mandou irmandalo co mosteiro de Sobrado dos Monxes en 1475, sendo incorporado ao mesmo en 1504, pasando a pertencer á orde do Císter.

Recuperou parte do seu esplendor durante os séculos XVII e XVIII, pero decaeu coas invasións napoleónicas e desapareceu coa desamortización de Mendizábal.

En 1921 o sacerdote da parroquia, con autorización do arcebispado de Compostela, vendeu os restos do claustro románico, do século XIII, ao vizconde de San Alberto, que o instalou no Pazo da Pena do Ouro, preto de Noia.

Nel elaborouse no século XII o Tombo de Toxos Outos, manuscrito famoso polas súas miniaturas.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. In Dei nomine, amen. Notum sit omnibus presentem paginam inspecturis quod ego Adefonsus, Dei gratia rex Legionis et Gallecie, concedo et confirmo Deo et monasterio Sancti Justi de Togis Outis quantum pertinebat ad ius regale in illa hereditate que uocatur Ratis cum omnibus suis appendiciis et cum suis hominibus intus et foras morantibus; que est in rippa Thamaris et terminatur per gandera de Gentinis, et inde per Briom de Suso, et de alia parte per terminos de Roo, et inde per Sarantes et per Alueyda quam idem monasterium obtinuit ex donacione Petri Muniz de Carnota cui eamdem domnus Alfonsus, rex Hyspanie, pro seruicio quod sibi fecerat donauit secundum quod ex legitimo instrumento ipsius regis mihi constititit euidenter

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]