Morcego grande de ferradura

Morcego grande de ferradura
Rhinolophus ferrumequinum
Estado de conservación
Clasificación científica
Reino: Animalia Filo: Chordata Clase: Mammalia Orde: Chiroptera Suborde: Microchiroptera Superfamilia: Rhinolophoidea Familia: Rhinolophidae Subfamilia: Rhinolophinae Xénero: Rhinolophus Especie: R. ferrumequinum
Nome binomial
Rhinolophus ferrumequinum (Schreber, 1774)
Nome trinomial
Rhinolophus ferrumequinum ferrumequinum (Schreber, 1774)
Subespecies
R. f. subsp cretiam, Iliopoulou-Georgudaki y Ondrias, (1985). R. f. subsp ferrumequinum, Schreber, (1774). R. f. subsp irani, Cheesman, (1921). R. f. subsp korai, Kuroda, (1938). R. f. subsp nippon, Temminck, (1835). R. f. subsp proximus, K. Andersen, (1905). R. f. subsp tragatus, Hobgson, (1835).
Sinonimia
colchicus, Saturnin, (1912). equinus, Müller, (1776). germanicus, Koch, (1865). hippocrepis, Schank, (1798). homodorensis, Daday, (1887). homorodalmasiensis, Daday, (1885). insulanus, Barrett y Hamilton, (1910). italicus, Koch, (1865). major, E. Geoffroy, (1803). major, Kerr, (1792:99). martinoi, Petrov, (1940). obscurus, Cabrera, (1904). perspicillatus, Blumenbach, (1779). solea, Zimmermann, (1777). typicus, K. Andersen, (1905). ungula, Boddaert, (1785). unihastatus, E. Geoffroy, (1803).

O morcego grande de ferradura (Rhinolophus ferrumequinum) é unha especie de morcego propio do sur da rexión Paleártica. É o representante do xénero Rhinolophus de maior tamaño de Europa, é unha das especies máis espalladas; prefire os hábitat boscosos aos biotopos abertos. Como todos os Rhinolophus emite os ultrasons, polo nariz e non pola boca como o resto da suborde dos microquirópteros.

Distribución

Preséntase por todo o sur da rexión Paleártica, dende a Península Ibérica e Marrocos ata o Xapón, o límite setentrional europeo atópase ao sur de Gran Bretaña e o oriental en Grecia.

Hábitat

Emprega refuxios de variada natureza, comúnmente subterráneos durante o inverno, mentres que durante a época de actividade, en faiados, adegas e cavidades. As áreas de caza localízanse entre 200 e 1000 metros do seu refuxio. Para cazar empregan "perchas" ou posadeiros nocturnos, onde permanecen pendurados ata localizar unha presa. Distribúese dende o nivel do mar ata os 1600 metros de altitude.

É unha especie gregaria, forma colonias de ata novecentos individuos, sedentaria con gran fidelidade polos refuxios que reúnen condicións axeitadas para a cría e hibernación.

Ameazas

Polo seu marcado gregarismo e a baixa capacidade de rexeneración, unha soa cría anual, as perturbacións ou destrución das colonias de cría e hibernada, adoitan ser catastróficas, con perdidas elevadas de especímes. O emprego masivo e indiscriminado de insecticidas forestais, (en Israel a fumigación masiva de covas para combater a Rousettus aegyptiacus levoulle ao bordo da extinción) e a transformación do hábitat. Todas estas circunstancias favorecen a súa xeralizada regresión.

Galería

• 
• 
• 

  Dist. en Galicia

Ligazóns externas

• Rhinolophus ferrumequinum Atlas da biodiversidade do Ministerio de Medio Ambiente (MMA). Arquivo en pdf.
• (en) Rhinolophus ferrumequinun, en Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (editors). 2005. Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed).