Momento magnético

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

En física, o momento magnético ou momento do dipolo magnético é unha medida da intensidade dun campo magnético. No caso mais simple dunha espira pola que circula unha corrente constante:

\vec{m}= I \vec{A}

ou

\vec{m}=I\int d \vec{A}

onde A é o vector area do lazo de corrente, e a corrente, I, é constante. Por convención, a dirección do vector area ven dada pola regra da man dereita.

Torque[editar | editar a fonte]

\boldsymbol{\tau} = \mathbf{{m}} \times \mathbf{B}

Onde \boldsymbol{\tau} é o torque, \mathbf{m} o momento magnético, e \mathbf{B} o campo magnético. O aliñamento do momento magnético co campo crea unha diferenza na enerxía potencial U: U = - \mathbf{m} \cdot \mathbf{B}

Momento magnético de spin[editar | editar a fonte]

Os electróns e moitos núcleos atómicos tamén teñen momentos magnéticos intrínsecos, cuxa explicación requer tratamento mecanocuántico e que se relaciona co momento angular das partículas. Son estes momentos magnéticos intrínsecos os que dan lugar a efectos macroscópicos de magnetismo, e a outros fenómenos como a resonancia magnética nuclear.

O momento magnético de spin é unha propiedade intrínseca ou fundamental das partículas, como a masa ou a carga eléctrica. Este momento está relacionado co feito de que as partículas elementais teñen momento angular intrínseco ou spin, para partículas cargadas iso leva inevitabelmente a que se comporten de modo similar a un pequeno circuíto con cargas en movemento. Porén, tamén existen partículas neutras sin carga eléctrica como o neutrón que teñen momento magnético (de feito o neutrón non se considera realmente elemental mas formado por tres quarks cargados).

Momento magnético \mu de algunhas partículas elementais
Neutrón \boldsymbol{\mu}_{\rm N} -0,966.236.45(24) \times 10^{-26}