Miguel Ricardo de Álava

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Miguel Ricardo de Álava
Miguel Ricardo de Álava.
Miguel Ricardo de Álava
{{{cargoexecutivo1}}}
Período: {{{periodo1}}}
Antecesor: {{{antecesor1}}}
Sucesor: {{{sucesor1}}}
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
{{{cargoexecutivo2}}}
Período: {{{periodo2}}}
Antecesor: {{{antecesor2}}}
Sucesor: {{{sucesor2}}}
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 7 de febreiro de 1772
Lugar: España Vitoria, España
Falecemento: 14 de xullo de 1843
Lugar: Francia Baréges, Francia
Organización:
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: {{{cónxuxe}}}
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s): Nomeado Presidente do Consello de Ministros, non xurou o cargo (1835)
Ministro da Marina (1835)
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión: Militar, diplomático e político
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}


Miguel Ricardo de Álava, nado en Vitoria o 7 de febreiro de 1772 e finado en Barèges (Francia), o 14 de xullo de 1843, foi un militar, político e diplomático español.

Carreira militar[editar | editar a fonte]

De familia nobre, casou coa súa prima. Cursou os estudos primarios no Seminario de Vergara. En 1785, con 13 anos, ingresou como cadete no Rexemento de Infantería de Sevilla, á fronte do cal estaba o seu tío. Á súa saída da infantería (1790), ingresou na armada. Nesta etapa participou nas accións militares contra Francia e Inglaterra en Ceuta. A súa participación nestes sucesos fixoo ascender con rapidez, e en 1794 xa era Tenente de fragata.

En 1795 embarcou co seu tío nunha expedición que pretendía dar a volta ao mundo, así, permaneceu até 1880 en América do sur. No seu regreso a España foi apresado polos ingleses e liberado meses máis tarde. En 1802 ascendeu a Tenente de navío. Máis tarde participaría na Batalla de Trafalgar sendo ascendido de novo.

Presidente do Consello de Ministros[editar | editar a fonte]

Durante a Rexencia de María Cristina,(1837), foi nomeado embaixador en Londres, onde tratou de xestionar a intervención da Cuádrupla Alianza dunha maneira firme e con apoio militar durante a Primeira Guerra Carlista en favor da raíña Isabel II.

Aceptou o cargo de Ministro da Marina, cargo que ocupou dende o 14 de setembro até o 25 de setembro de 1835 co Conde de Toreno. Coa saída deste do goberno, rexieitou continiar no gabinete, aínda que llo pedira Juan Álvarez Mendizábal. Nominalmente foi nomeado Presidente do Consello de Ministros antes de ser nomeado Mendizábal, pero non xurou o cargo pernamencendo en Londres. Finalmente foi nomeado embaixador en París.

Nas disputas entre o Partido Moderado e o Partido Progesista, decantouse por aquelas que apoiaron o Motín de la Granja de San Ildefonso, así como as consecuencias xurídicas que se derivaron dos sucesos coa aprovación da Constitución de 1837, que non xurou até 1838. Voltou á embaixada londinense, máis tarde regresa a España en xuño de 1843, falecendo un mes máis tarde.

Reinado de Isabel II de España

Segue a:
José María Queipo de Llano Ruiz de Saravia
Miguel Ricardo de Álava
Precede a:
Juan Álvarez Mendizábal
Presidente do Goberno de España