Maximiliano I de Habsburgo
| Maximiliano I | |
|---|---|
| Emperador do Sacro Imperio Romano-Xermánico; Arquiduque de Austria; Duque de Borgoña | |
 |
|
| Retrato por Albrecht Dürer. | |
|
|
|
| Reinado | 16 de febreiro de 1486 – 12 de xaneiro de 1519 |
| Coroación | 9 de abril de 1486 |
| Predecesor | Federico III de Habsburgo |
| Sucesor | Carlos V de Habsburgo |
|
|
|
| Reinado | 19 de agosto 1493 – 12 de xaneiro de 1519 |
| Predecesor | Federico III de Habsburgo |
| Sucesor | Carlos V de Habsburgo |
|
|
|
| Reinado | 5 de xaneiro de 1477 – 27 de marzo de 1482 |
| Predecesor | María de Borgoña |
| Sucesor | Filipe I o Fermoso |
| Cónxuxe | Mary de Borgoña Ana de Bretaña {anulado} Bianca Maria Sforza |
| Descendencia | |
| Filipe I o Fermoso Margarida de Austria (Arquiduquesa) |
|
| Casa | Casa de Habsburgo |
| Pai | Federico III de Habsburgo |
| Nai | Leonor de Portugal |
| Nacemento | 22 de marzo de 1459 Wiener Neustadt, Austria |
| Falecemento | 1 de decembro de 1519 Wels, Upper Austria |
| Enterramento | Wiener Neustadt, Austria |
Maximiliano I de Habsburgo, nado en Wiener Neustadt o 22 de marzo de 1459 e falecido o 12 de xaneiro de 1519 en Wels, foi emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico desde 1508 (de facto, a partir de 1493) até á súa morte.
Traxectoria [editar]
Maximiliano era fillo do emperador Frederico III, do Sacro Imperio Romano Xermánico, e da emperatriz D. Leonor de Portugal. Posuía tamén os títulos de conde do Tirol, duque da Estiria, señor da Suíza, duque da Carintia e señor da Suabia; por iso, ao conseguir ser electo emperador do Sacro Imperio, tornouse o máis poderoso dos príncipes alemáns desde Frederico II.
Casouse en 1477 coa súa prima materna a duquesa María de Borgoña (1457-1482), filla de Carlos o Temerario. Enviuvando, Maximiliano loitou contra a Francia que quería anexar o territorio borgoñés (o que de feito conseguiu). Reuniu un consello de príncipes alemáns, para obter axuda e se coroar rei de Italia, o que non viu ocorrer.
En 1508, tras reinar sobre o Sacro-Imperio por 15 anos sen o título, e co consentimento do Papa Xulio II, el acaba coa necesidade de se cumprir a tradición do Sacro-Emperador ser coroado polo Papa para recibir o título, bastando así, soamente a súa elección como tal.
Foi sucedido no Imperio por seu neto Carlos V de Habsburgo.
