Martín Lasarte

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Martín Lasarte
Martin-Lasarte.JPG
Información persoal
Nome completo Martín Bernardo Lasarte Arróspide
Nacemento 10 de marzo de 1961 (53 anos)
Lugar Montevideo, Uruguai
Altura 1,80 m.
Posición Defensa
Información de club
Club actual Universidad Católica (adestrador)
Carreira sénior
Anos Equipos Aprs (Gls)
Nacional
1988–1992 Deportivo da Coruña 122 (1)
Defensor Sporting
Central Español
Rentistas
Adestrador
1996–1998 Rampla Juniors
1998–2000 Rentistas
2000–2002 Bella Vista
2002–2003 Al Wasl Club Dubai
2003–2004 River Plate
2005–2006 Nacional
2007–2008 Millonarios
2008–2009 Danubio
2009–2011 Real Sociedad
2012– Universidad Católica
* Partidos e goles só en liga doméstica.† Aparicións (Goles)

Martín Bernardo Lasarte Arróspide, nado en Montevideo o 23 de marzo de 1961, é un ex futbolista uruguaio e actual adestrador de fútbol. Xogaba de defensa e actualmente adestra o Universidad Católica.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Como xogador[editar | editar a fonte]

Como xogador, iniciouse profesionalmente co Nacional de Montevideo, onde gañou a Copa Libertadores e a Copa Intercontinental en 1988, e a Copa Interamericana e a Recopa Sudamericana en 1989. En España, xogou no Deportivo da Coruña entre 1988 e 1992, chegando a ser capitán. En Uruguai xogou ademais no Defensor Sporting, Central Español FC e CA Rentistas.

Como adestrador[editar | editar a fonte]

Como adestrador a súa traxectoria comeza en 1996, cando asina con Rampla Juniors FC, no que remata en sexto lugar do Torneo Apertura e segundo do Torneo Clausura, sendo eliminado na segunda rolda do denominado "Torneo Nacional" e último da liguiña pre-Libertadores.

En 1997 termina sexto do Torneo Apertura e undécimo do Torneo Clausura.

En 1998 pasa ao CA Rentistas, ao que clasifica por primeira vez na súa historia a un torneo internacional, a Copa Conmebol, sendo oitavo do Torneo Apertura, subcampión do Torneo Clausura e rematar no cuarto lugar da temporada, clasificándoo por primeira vez á liguiña pre-Libertadores, onde obtén praza para a Copa Conmebol. Foi o equipo con menos derrotas do Torneo Clausura e do campionato uruguaio de 1998. No Torneo Clausura o equipo estivo invicto durante 949 minutos, a segunda mellor racha da historia do Campionato uruguaio até ese momento. En 1999 remata sétimo do Torneo Apertura e último do Torneo Clausura. Na Copa Conmebol chega até oitavos de final.

En 2000 e contratado como adestrador do CA Bella Vista. Despois dunha primeira temporada rematando en oitavo lugar logra unha boa campaña no 2001, rematando quinto no Torneo Clasificatorio e clasificándose para a fase final do Campionato uruguaio.

En 2002 viaxa a Emiratos Árabes Unidos para dirixir ao Al Wasl Club Dubai. Cando asinou o contrato o equipo estaba penúltimo, logrando tan só 4 puntos en 7 partidos, e nos 5 meses que o dirixiu levouno ao quinto posto, logo de obter 26 puntos en 15 partidos.

En 2003 regresa a Uruguai para asinar como técnico do River Plate, que se atopaba na Segunda División. O equipo estaba nas últimas posicións do Torneo Apertura, con apenas 3 vitorias en 12 partidos e Lasarte levouno a rematar sexto entre 18 equipos no Torneo Clausura. En 2004 mantivo a River Plate invicto durante as 8 primeiras xornadas do campionato, con 7 vitorias e un empate. Coróase campión do Torneo Apertura, é subcampión do Torneo Clausura e remata en primeiro lugar da táboa xeral da temporada con 63 puntos, coroándose campión da Segunda División e logrando o ascenso.

En 2005 asina como adestrador do Nacional de Montevideo, quedando último de grupo e eliminado na fase de grupos da Copa Libertadores, aínda que logo coroarase campión do Campionato uruguaio de forma invicta. En 2006, chega ata oitavos de final da Copa Libertadores, alcanzando posteriormente os cuartos de final da Copa Sudamericana. Coroarase campión do Torneo Clausura, obtendo o dereito a xogar a final da temporada 2005-2006 ante Rocha, ao que vence por 4-1 na ida e 2-0 na volta, conseguindo así o seu segundo Campionato uruguaio. Logo de rematar quinto no Torneo Apertura da temporada 2006-2007, non renovará o seu contrato.

En 2007, logo de permanecer 3 meses en España coa súa familia, regresa a Montevideo. Na segunda metade do ano foi contratado polo Millonarios de Bogotá, o club que máis veces foi campión en Colombia, substituíndo a Juan Carlos Osorio. Tras a súa chegada a Millonarios, Martín Lasarte deixou en crise ao club: tras xogaren 9 partidos só obtivo dous triunfos, un empate e seis derrotas, o que provocaron a súa saída do club xunto ao seu corpo técnico.

O 24 de maio de 2011 anunciouse que non continuaría na Real Sociedade.[1]

Palmarés[editar | editar a fonte]

Como xogador[editar | editar a fonte]

Como adestrador[editar | editar a fonte]

Premios individuais[editar | editar a fonte]

  • Premiado como Mellor adestrador uruguaio do año 1998, na festa anual de condecoración da internacionalmente recoñecida enquisa "América y Europa le responden a El País" do diario El País de Montevideo.
  • Premiado como Mellor adestrador da Segunda División de Uruguai en 2004.
  • Premiado polo Círculo de Xornalistas con mención especial por gañar consecutivamente os Campionatos de Segunda División e Primeira División de Uruguai.
  • Premiado co Premio Mariscal como Mellor adestrador da temporada 2005-2006.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]