Mar de Bering

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Mar de Bering e o Océano Pacífico Norte
Mar de Bering ca península de Kamchatka e Alaska

O Mar de Bering é unha parte do Océano Pacífico que cobre unha extensión de dous millóns de quilómetros cadrados. Limita ao norte e ao leste con Alaska, ao oeste con Siberia en Rusia, e ao sur coa Península de Alaska e as Illas Aleutianas. O mar recibe o seu nome polo seu descubridor, o navegante danés Vitus Bering.

Características[editar | editar a fonte]

Durante a última glaciación, o nivel do mar foi o suficientemente baixo como para permitir ás persoas e outros animais a migrar de Asia a América do Norte a pé, a través de onde actualmente se sitúa o Estreito de Bering, localizado na zona norte do Mar. Isto recibe comunmente o nome de "Istmo de Bering" e crese que foi o primeiro punto de entrada de persoas cara ao continente americano.

Cun clima moi tormentoso e altas ondadas, a navegación é riesgosa, ademais o norte do mar conxélase durante o inverno. O mar é rico en recursos pesqueiros, principalmente centolas.

Illas[editar | editar a fonte]

As illas do Mar de Bering inclúen: