María de Molina
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
María de Molina, nada en 1260 e finada en Valladolid en 1321, foi infanta e raíña consorte de Castela entre os anos 1284 e 1295.
Traxectoria [editar]
Era filla de Afonso de Molina e a súa terceira esposa, Maior Tellez, así como neta do rei Afonso IX de León. Casou en 1281 na Catedral de Toledo co seu parente o príncipe Sancho IV de Castela. Tivo sete fillos:
- A Infanta Isabel de Castela (1283-1328), casada en 1291 con Xaime II de Aragón.
- O Fernando IV de León e Castela dixo que o "situado" (1285-1312), rei de Castela.
- O Afonso de Castela (1286-1291).
- O Infante D. Henrique de Castela (1288-1299).
- O fillo de Pedro de Castela (1290-1319), señor de Cameros.
- O príncipe Felipe de Castela e Molina (1292-1327), rexente de Castela e Señor de Cabrera e Ribeira, casou coa súa curmá Margarida de la Cerda, filla de Alfonso de la Cerda.
- A princesa Beatriz de Castela e Molina (1293-1359), casada en 1309 con Afonso IV de Portugal.
