María Balteira

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Unha das miniaturas do Cancioneiro da Ajuda, onde se ve unha soldadeira danzando e tocando o pandeiro

María Peres, A Balteira, nada en Armea, Coirós[1], no século XIII, foi unha soldadeira[2] galega.

Índice

[editar] Traxectoria

Parece que as soldadeiras formaban parte da tradición lírica medieval galego-portuguesa e que elas bailaban mentres os xograis cantaban: "a juzgar por las miniaturas del Cancioneiro da Ajuda, la soldadera tenía gran papel en la ejecución de la lírica gallegoportuguesa. Menéndez Pidal. Poesía árabe y poesía europea, 1941</ref> célebre pola súa presenza en varias cantigas de escarnio e maldizer. Aínda que é pouco o que se sabe dela:

é, aliás, a única destas mulheres de quem é possivel traçar uma biografia mínima. Originária de Armea na Galiza, Maria Peres teria nascido numa família da pequena nobreza, de quem vai herdar algumas propriedades...Do documento de venda de uma dessa suas herdades ao mosteiro galego de Sobrado, datado em 1257 ... se depreende que deve ter acabado confortavelmente os seus dias como familiar deste mosteiro[3]

María frecuentou as cortes de Fernando III e Afonso X, até o ponto de que éste lle dedicou unha cantiga.:

Joan Rodríguiz foi osmar a Balteira
sa midida, per que colha sa madeira[4]

Debeu ter sido unha personaxe moi popular, pois é citada en 15 cantigas, a maioría dos Betanceiros, coma ela, Pero d'Ambroa e Pedr´Amigo de Sevilla, pero tamén de Pero da Ponte.

Sería unha persoa moi supersticiosa:

María Balteira, que se quería
ir já daqui, veo-me preguntar
se sabia já quê d'agùiraria[5]

Pedr'Amigo de Sevilha

afeizoada ao xogo:

María Balteira, por que jogades
os dados, pois a eles descreedes?[6]

Pero García Burgalés

Os beesteiros daquesta fronteira
pero que cuidan que tiran mui ben
quero lhis eu conselhar ûa ren;
que non tiren con Maria Balteira[7]

Pedro d'Ambroa

e de carácter licencioso:

O que veer quiser, ai, cavaleiro,
Maria Pérez, eve algun dinheiro;
Senon, non poderá i adubar prol[8]

Johan Vasquiz de Talaveira

pero fundamentalmente moi popular:

O que a Balteira ora quer vingar
das desonras que no mundo prendeu
se ben fezer non deva começar
en mi, que ando por ela sandeu[9]

Pedro d'Ambroa

[editar] Notas

  1. Na Enciclopedia Galega Universal, Ir Indo dan esta orixe como dubidosa, pero así aparece sinalado no documento de venda ao Mosteiro de Sobrado de onde se teñen a maioría dos datos da súa vida.
  2. "Mulher de vida airada, cantora e bailarina." Vocabulario das Cantigas de escarnho e de mal dizer. M. Rodrigues Lapa.
  3. Graça Videira Lopes, A Sátira nos cancioneiros medievais galego-portugueses. Editorial Estampa, Lisboa. ISBN 9723310791 Páx. 221
  4. Cantiga 11. Cantigas de escarnho e de mal dizer. M. Rodrigues Lapa
  5. Cantiga 331. Cantigas de escarnho e de mal dizer. M. Rodrigues Lapa
  6. Cantiga 376. Cantigas de escarnho e de mal dizer. M. Rodrigues Lapa
  7. Cantiga 315. Cantigas de escarnho e de mal dizer. M. Rodrigues Lapa
  8. 81. Lírica profana galego-potuguesa, Centro Ramón Piñeiro, 1996
  9. Cantiga 337. Cantigas de escarnho e de mal dizer. M. Rodrigues Lapa

[editar] Véxase tamén

[editar] Bibliografía

  • Cantigas de escarnho e de mal dizer dos cancioneiros medievais galego-portugueses, edição crítica e vocabulário do prof. M. Rodrigues Lapa. Ediçoes João Sá da Costa, 1995 ISBN 9729230420
  • Martínez Salazar: "Una gallega célebre en el siglo XIII" en Algunos temas Gallegos, A Coruña 1948
  • Textos literarios sobre María Balteira
Ferramentas persoais
Espazos de nomes

Variantes
Accións
Navegación
Imprimir/exportar
Caixa de ferramentas
Outras linguas