Manuel Comellas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Manuel Comellas Coímbra

Manuel Comellas Coímbra, nado en Ferrol o 30 de abril de 1853 e finado en Mandiá o 3 de xuño de 1925, foi un escritor galego en castelán e galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Dirixiu o colexio do Sagrado Corazón de Ferrol e foi profesor e fundador do Colegio Comellas, onde estudou Ricardo Carballo Calero[1] [2]. Colaborou en La Semana Literaria e El Heraldo Gallego, e foi director do xornal ferrolán El Correo Gallego[3], entre 1896 e 1925[Cómpre referencia]. Tamén fundou o semanario El Canta Claro (1912) e colaborou en La Voz de la Liga[4].

Manuel Comellas é un autor do Rexurdimento pouco estudado, citado por Carballo Calero[Cómpre referencia], mais non por outros autores, como Dolores Vilavedra, Anxo Tarrío ou Francisco Fernández del Riego. Literariamente dedicouse ao teatro coa obra Pilara ou Grandezas d'os humildes (1920)[5], un drama en prosa, en seis actos, de ambiente mariñeiro, no que se critican os asoballamentos dos poderosos, exemplificados por medio dun intento de abuso sexual. Estreouse no teatro Jofre o 18 de agosto de 1919 e repúxose o 6 de novembro. Tamén cultivou o ensaio, como un comentario que publicou sobre a encíclica Rerum Novarum, en 1905, ou unha colección de artigos titulados Redencións científicas, sobre o emprego da lingua galega na ciencia[6]. Estivo ligado ás Irmandades da Fala durante unha época breve[7].

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Manuel Comellas casou en 1876 con Matilde Ruíz Grossi (1854-1929). Tiveron catro fillos [Cómpre referencia].

Obras[editar | editar a fonte]

  • Liga de contribuyentes del Ferrol, 1883.
  • Catecismo Social según las enseñanzas de la inmortal Encíclica de la Santidad de León XIII "Rerum Novarum" extractadas y expuestas conforme al plan y método de la obra "Socialismo y Anarquismo" del P. Vicent S.J, 1905.
  • Escuelas-talleres parroquiales y gratuitas. Cómo se sostendrían en Ferrol, 1912.
  • Pilara ou Grandezas d'os humildes : fantesía dramáteca en tres partes, 1920.
  • Redención de amor, 1920[8].

Recoñecementos[editar | editar a fonte]

Un ano despois da súa morte, en 1926, o alcalde de Ferrol, Alfonso Usero Torrente pide facer unha restauración da casa da rúa Sánchez Barcáiztegui onde naceu Comellas, traballos que remataron en 1929[4]. Na casa figura unha placa cunha semblanza da súa vida e unha escultura deseñada por López Mirás, e feita en mármore por Andrés Torrente, que aínda segue alí na actualidade. No ano 1950[Cómpre referencia] o concello de Ferrol decidiu nomear unha rúa co seu nome.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Carvalho Calero, Ricardo (1963). Historia da literatura galega contemporánea.
  2. R.Calvo, Cristina (1996). Comellas, la renovación pedagógica de la enseñanza ferrolana. (Artigo periodístico publicado no Ideal Gallego, 26 de xuño de 1996).
  3. Web da Editorial Compostela
  4. 4,0 4,1 "El homenaje a don Manuel Comellas Coímbra", El Pueblo Gallego, 4-6-1929, 4.
  5. Catálogo da Biblioteca da USC
  6. Xosé Luís González Ucha e Alfonso Rey López, Guía do alumno. Primeiro de bacharelato. Lingua e literatura galega, Xunta de Galicia, accesible en Centro EPA “Eduardo Pondal”
  7. Emílio Xosé Ínsua, O teatro das Irmandades da Fala, in Historia da Literatura Galega, vol. 20., Vigo: ASPG-A Nosa Terra, 1996-98
  8. Emílio Xosé Ínsua, O teatro das Irmandades da Fala, in Historia da Literatura Galega, vol. 20., Vigo: ASPG-A Nosa Terra, 1996-98

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • COMELLAS COÍMBRA, Manuel na GEG