Lorenzo Langstroth

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lorenzo Langstroth.

Lorenzo Lorraine Langstroth, nado en Filadelfia (Pensilvania) o 25 de decembro de 1810 e finado o 6 de outubro de 1895, foi un apicultor estadounidense.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Graduado en Yale en 1880, traballou alí ata 1834-1835. Foi o pastor de varias igrexas de Congregacions en Massachusetts, en 1848 converteuse en principal dunha escola das señoras novas en Filadelfia.

Desde 1858 viviu en Oxford, Ohio, na súa residencia, e dedicou o seu tempo á apicultura. Inventou a colmea de cadro móbil, e patentouna en 1852, esta tivo unha difusión practicamente mundial. A mesma leva o seu nome Colmea Langstroth.

Tamén descubriu o espazo abella, que é o lugar polo cal as abellas transitan entre os cadros e na colmea. Non respectar este espazo fai que a abella o encha con própole. Nunca debe ser menor a 5 milímetros, porque o encherá con própole, nin maior a 9 milímetros porque construirá panal de cera. Foi un dos primeiros apicultores en recibir e vender en Estados Unidos a abella italiana (Apis mellifera ligustica), describindo as bondades produtivas desta raza.

Obra[editar | editar a fonte]

Os seus libros son pioneiros no mundo, foron traducidos moitos idiomas. Existe unha gran evolución entre a primeira e segunda obra do autor. A primeira obra conta con 40 edicións ata o de agora.

  • Langstroth on the hive and the honey-bee; a bee keeper's manual. Hopkins, Bridgman, Northampton (1853).
  • A practical treatise on the hive and honey-bee (1863).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]