Lorenzo Coullaut Valera

A Curros Enríquez en Vigo.

Lorenzo Coullaut Valera, nado en Marchena, Sevilla, en 1876 e falecido en Madrid en 1932, foi un escultor español.

Biografía

Foi sobriño do célebre escritor Juan Valera. Pasou a súa infancia en Francia, e de volta a España, formouse nos obradoiros de Susillo e de Querol, carecendo de formación regulada de Belas Artes.

Traballou sobre todo en obra monumental pública, participando en diversas Exposicións Nacionais de Belas Artes, obtendo unha 3ª medalla na de 1901; posteriormente participou na Exposición Universal de Barcelona de 1929. En 1905 gañou o concurso para a lápida conmemorativa do centenario da publicación do Quixote.

Obras

A Emilia Pardo Bazán na Coruña.

• 1911- Monumento a Pereda, Santander.
• 1913- Monumento aos "Saineteros", Madrid.
• 1914- Monumento a Campoamor, Madrid.
• 1916- Monumento a Pardo Bazán, Xardíns de Méndez Núñez, A Coruña.
• 1917- Monumento a Menéndez Pelayo, Madrid.
• 1918- Monumento á Inmaculada Concepción, na Plaza del Triunfo, Sevilla.
• 1919- Monumento a Enrique Peinador, Mondariz, Pontevedra.
• 1926- Monumento ao Bispo Osio de Córdoba, Córdoba.
• 1928- Monumento a Juan Valera, Madrid.
• 1930- Monumento a Miguel de Cervantes, Madrid.
• Caridade Real no monumento a Alfonso XII nos Xardíns do Retiro de Madrid.
• Monumento a Bruno Zavala, Montevideo.