Linguas sino-tibetanas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Zona das linguas sino-tibetanas.

As linguas sino-tibetanas forman unha familia de linguas máis de 300 idiomas, que se falan desde o norte da India ao occidente, ata Taiwan polo leste, e desde China ao norte, ata a península de Malaca, polo sur. En número de falantes soamente a supera a familia indoeuropea. A procedencia destas linguas (que a lingüística occidental apenas estudou) hai que buscala en Tíbet, Nepal, Birmania, China occidental e o estado indio de Assam. As linguas do grupo caracterízanse pola súa tendencia á tonalidade.

Compona os seguintes grupos:

A lingua bai de Yunnan ten unha filiación algo enigmática, pois mentres uns situárona entre as tibetano-birmanas outros a colocado entre as linguas tai ou entre as mon-jmer. As autoridades chinesas clasifican ao pobo bai entre os pobos tibetano-birmanos e á súa lingua entre a grupo yi (lolo-birmano). Unha hipótese é que a lingua bai orixinal é unha antiga rama da familia Senón-Tibetana, que se separou do tronco chinés fai 2.500 anos.

Algúns lingüistas consideran as linguas tai-kadai como parte das linguas sino-tibetanas, outros en cambio prefiren relacionalas coas linguas austronesias.