Lingua sariculiana

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Sariculiano
Sariqulī
Outros nomes: Selekur, Sarikul, Sariqul, Sariköli, tujik ziv
Falado en: China, Taxiquistán
Rexións: Condado Autónomo Taxico de Taxcurgán e pequenas vilas no Badaghxán Montañoso
Total de falantes: Uns 23.700 (ano 2000)
Familia: Indoeuropea
 Indoiranias
  Irania
   orientais
    orientais meridionais
     Linguas do Pamir
      Sariculiano
Escrita: Perso-arábiga
Estatuto oficial
Lingua oficial de: Non
Regulado por: Ningún
Códigos de lingua
ISO 639-1: -
ISO 639-2: -
ISO 639-3: srh
SIL: srh

A lingua sariculiana forma parte das linguas pamirianas aínda que se fala fóra da zona xeográfica común ás demais pois é falada no Condado Autónomo Taxico de Taxcurgán, na Provincia Autónoma Uigur de Xinxiang na China, por un pequeno número de persoas (unhas 23.000).

Gramática[editar | editar a fonte]

O sariculiano perdeu o xénero gramatical. O plural sinálase neste grupo coa terminación -ēn. O sariculiano fai unha distinción entre o plural nominativo e oblicuo: -xeul (n.) e -ef (oblicuo). O xénero non se sinala especificamente no nome pero é identificable pola concordancia.

O caso desígnase por preposición e posposición; o sariculiano ten un caso oblicuo. A posesión exprésase por aposición.

A orde da frase é suxeito, obxecto e verbo (SOV).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

  • [1]An Acoustic, Historical, and Developmental Analysis of Sarikol Tajik Diphthongs], Pamela S. Arlund, The University of Texas at Arlington.