Licor de guindas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Imaxe dunha guinda.

O Licor de guindas é un licor tradicional galego. Elaborado de xeito artesanal nas casas, é o pricipal licor caseiro do norte de Galicia, mentres que o licor café ten máis tradizón no sur. Adoita tomarse na sobremesa de xantares especiais.

Co nome de ginjinha é tamén un dos sinais de identidade da capital portuguesa. Foi un galego, Francisco Espiñeira, quen levou a Lisboa o licor de guindas, fundando en 1840 a primeira marca comercial de ginjinha, Espinheira, que continúa producíndose hoxe en día pola quinta xeración de descendentes de Francisco Espiñeira.

Elaboración[editar | editar a fonte]

A guinda é o froito da guindeira, unha árbore do xénero Prunus, o mesmo có da cerdeira. Recóllense no mes de xuño e o seu sabor é moi amaro polo cal non se comen. Para preparar o licor de guindas, quítaselles o rabo e se introducen nunha botella de boca ancha. A continuación bótase caña de Holanda[1] ata cubrir as guindas e unha barriña de canela. Tápase ben a botella e déixase en maceración durante corenta días, transcorridos os cales engádense 250 gramos de azucre por cada litro de augardente. Reméxese suavemente varias veces e pasada unha semana xa está listo para tomar. A cantidade de azucre pode variar para facer o licor máis ou menos doce segundo os gustos.

Na literatura[editar | editar a fonte]

O escritor lugués Ánxel Fole remata o seu conto en castelán Cuento de Navidad. El secreto del espejo[2], cunha frase que fai referencia ao licor de guindas: En la tallada copa fulgura un rubí.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Historia del aguardiente" (en castelán). historiacocina.com. http://www.historiacocina.com/historia/articulos/aguardiente.htm. Consultado o 11 de marzo de 2014. "Holanda: aguardiente puro de vino, pero rectificado para su consumo por debajo de los 70º. Se llama así porque los holandeses eran los mayores comerciantes de aguardientes del mundo y los productores, España, Francia e Italia, llegaron a denominar así los destilados que enviaban a Flandes para su posterior distribución." 
  2. Ánxel Fole (2003): Obra literaria completa, tomo III (obra en castelán). Ed. Galaxia. ISBN 84-8288-647-9

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]