Lea (Biblia)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Raquel e Lea por (Dante Gabriel Rossetti, 1855).

Lea ou Lía (לֵאָה, Leah, en hebraico) foi, segundo o Xénese,[1] a primeira dona de Xacob, nai de seis dos fillos deste (Rubén, Simeón, Leví, Xudá, Issacar e Zabulón), aos que se atribúe a orixe das doce tribos de Israel, e da súa única filla, Dina. Ademais, foi a filla máis vella de Labán e maila irmá máis vella de Raquel, quen ademais se converteu na dona preferida de Xacob.

Historia[editar | editar a fonte]

Despois de que Esaú intente matalo, Xacob é aconsellado pola súa nai Rebeca de se trasladar ás terras do seu tío Labán.

De camiño atópase nun goio coa súa curmá máis nova, Raquel, e decide casar con ela. Para isto fai un trato, co seu titío Labán, polo que casará coa moza a cambio de sete anos de servizo. Mais, no último momento, Labán engana ao seu sobriño casándoo coa súra curmá máis vella: Lea, a primoxénita. Isto é por mor, entre outras cousas, ao costume que había de que a primoxénita debía casar antes que a máis nova.[2]


Unha vez celebrada a voda, Labán, titío e sogro á súa vez de Xacob, ofreceu a este a pequena Raquel a cambio de sete anos máis, algo que aceptou.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. No libro do Xénese (29, 1-30) nárrase que Labán tiña dúas fillas, Lea e mais Raquel:
    Agora ben, tiña Labán dúas fillas: o nome da máis vella era Leah e o nome da noviña Raquel. Leah tiña os ollos tenros; Raquel, pola contra, era fermosa e garrida.
    Xénese (tradución da versión en castelán), 29, 16-17.
  2. A lei de non casar á vez con dúas irmás é probabelmente posterior.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Lea