Lagenorhynchus

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lagenorhynchus
Lagenorhynchus acutus
Lagenorhynchus acutus
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Clase: Mammalia
Subclase: Theria
Infraclase: Eutheria
Orde: Cetacea
Suborde: Odontoceti
Familia: Delphinidae
Subfamilia: Delphininae
Xénero: Lagenorhynchus
Gray, 1846 [1]
Sinonimia
Referencia: [1]
  • Electra Gray, 1866 [2]
  • Leucopleurus Gray, 1866
  • Sagmatias Cope, 1866
  • Sagmatius Cope, 1866

Lagenorhynchus é un xénero de cetáceo odontoceto da familia dos delfínidos, caracterizado pola cor branca e negra das súas especies.

Aínda que antigamente estaba considerado como monofilético, na actualidade estudos e análises xenéticas do citocromo b mitocondrial indican que as especies de Lagenorhynchis non constitúen un grupo natural, senón que é parafilético.

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

O xénero Lagenorhynchus foi descrito en 1846 por John Edward Gray,[3] que derivou o seu nome do grego antigo λαγήνος lagénos "botella" e ‘ρύγχος rhýnchos "fociño", é dicir, "co fociño en forma de botella".[4]

Especies[editar | editar a fonte]

O xénero conta coas seguintes seis especies: [1]

Taxonomía problemática[editar | editar a fonte]

Aínda que antigamente o xénero estaba considerado como monofilético, na actualidade estudos e análises xenéticas do citocromo b mitocondrial indican que as especies de Lagenorhynchis non constitúen un grupo natural, senón que é parafilético.

LeDuc, Perrin e Dizon, en 1999, encontraron que os arroaces careto e o pinto están filoxeneticamente illados dentro dos delfínidos, mentres que as restantes catro especies serían membros dos Lissodelphinae, un clado de golfiños predominantente no océano Pacífico, que tamén inclúe as dúas especies do xénero Lissodelphis e as catro do xénero Cephalorhynchus. Estes resultados son algo problemáticos taxonomicamente, posto que o arroaz careto é a especie tipo do xénero Lagenorhynchus e, se as outras especies non están estreitamente relacionadas con el, deberían eliminarse do xénero. En consecuencia, LeDuc et al. suxiren que o arroaz pinto debería colocarse dentro do seu propio xénero, Leucopleurus, e que o resto das especies que necesitan revisión taxonómica, tamén. LeDouc propuxo Sagmatias como un novo xénero para Lagenorhynchus obliquidens, L. autralis, L. cruciger e L. obscurus.[7]

May-Collado e Agnarsson (2006) consideran a L. cruciger e L. australis como situados filoxeneticamente entre as especies de Cephalorhynchus e suxiren que estas dúas especies deben transferirse a dito xénero. Algúns datos morfolóxicos e acústicos apoian este arranxo. Ambas as especies comparten coas de Cephalorhynchus un tipo distinto de sinal de ecolocalización coñecido como sinal de banda estreita, de alta frecuencia.[8] [9]

Este sinal é compartido coas toniñas (Phocoenidae) e polo cachalote pigmeo (Kogiidae), pero non se encontra entre outros grupos de golfiños. Segundo Schevill e Watkins (1971), L. australis e as especies de Cephalorhynchus son os únicos golfiñoa que non asubían.[10]

Presumibelmente isto é tamén o caso de L. cruciger. Por outra parte, L. australis tamén comparte con varias especies de Cephalorhynchus o ter dunha cor branca distinto a "axila" marcada detrás da aleta pectoral.

Segundo a análise de May-Collado e Agnarsson, as restantes dúas especies, L. obscurus e L. obliquidens, estreitamente vinculadas entre si, formarían un grupo irmán do xénero Cephalorhynchus. Se esta hipótese é correcta, teria que cuñarse un novo nome de xénero para dar cabida a estas dúas especies.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Lagenorhynchus Gray en SIIT (en castelán)
  2. Lagenorhynchus Gray en WoRMS
  3. Gray, J. E. (1946): Ann. Mag. Nat. Hist., [ser 1.], 17: p. 84.
  4. Merriam-Webster's Unabridged Dictionary.
  5. 5,0 5,1 5,2 Lahuerta Mouriño, Fernando e Vázquez Álvarez, Francisco X (2000): Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos. Santiago: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8, p. 317.
  6. Desde o punto de vista das normas para a nomenclatura vulgar das epecies biolóxicas é incorrecto dar un nome xenérico diferente ás especies do mesmo xénero, salvo que existan razóns podrosas (por exemplo, de uso, que non é aquí o caso), polo que debería ser, daquela, arroaz cruzado.
  7. LeDuc, R. G.; Perrin, W. F. e Dizon, A. E. (1999): "Phylogenetic relationships among the delphinid cetaceans based on full cytochrome b sequences", en Marine Mammal Science 15: 619–648. Resume
  8. May-Collado, Laura & Agnarsson, Ingi (2006): "Cytochrome b and Bayesian inference of whale phylogeny". Molecular Phylogenetics and Evolution, 38: 344–354. Ler en PDF.
  9. Kyhn, L. A.; Jensen, F. H.; Beedholm, F. H.; Tougaard, J.; Hansen, M. & Madsen, P. T. (2010): "Echolocation in sympatric Peale's dolphins (Lagenorhynchus australis) and Commerson's dolphins (Cephalorhynchus commersonii) producing narrow-band high-frequency clicks". Journal of Experimental Biology, 213 (11). Resume.
  10. Schevill, W. E. & Watkins, W. A. (1971): "Pulsed sounds of the porpoise Lagenorhynchus australis". Breviora '366: 1–10.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Lagenorhynchus Modificar a ligazón no Wikidata
Wikispecies-logo.svg
Wikispecies posúe unha páxina sobre: Lagenorhynchus

Bibliografia[editar | editar a fonte]

  • Carwardine, M. (1995): Ballenas, delfines y marsopas. Guía visual de todos los cetáceos del mundo. Barcelona: Omega. ISBN 84-282-1037-3.
  • Duguy, R. e Robineau, D. (1987): Guía de los mamíferos marinos de Europa. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-08115.
  • Perrin, William F., Bernd Wursig & J. G. M. Thewissen (eds.) (2002): Encyclopedia of Marine Mammals. 2ª ed. San Diego, California: Academic Press. ISBN 978-0-12-373553-9.
  • Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) (2005): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference. Third edition. ISBN 0801882214.

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]