Gran colisor de hadróns

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "LHC")

Coordenadas: 46°14′N 06°03′E / 46.233°N 6.050°E / 46.233; 6.050

LHC.svg
Cadea de aceleradores
do gran colisor de hadróns (LHC)
Experimentos
ATLAS Aparello Toroidal do LHC
CMS Solenoide de Muóns Compacto
LHCb LHC-beauty
ALICE Gran colisor de ións
TOTEM Sección de cruzamento total, diseminación
elástica e disociación por difracción
LHCf LHC-dianteiro
Preaceleradores
p y Pb Acelerador liñal
de protóns e chumbo
(no marcado) Lanzador de protóns do sincrotrón
PS Sincrotrón de protóns
SPS Supersincrotrón de protóns

O gran colisor de hadróns ou gran colididor de hadróns[1] (en inglés: Large Hadron Collider ou LHC, siglas polas que é xeralmente coñecido) é un acelerador colisor de partículas localizado no CERN, preto de Xenebra (na fronteira franco-suíza). O LHC foi deseñado para colisionar feixes de protóns de 7 Tev de enerxía, sendo o seu propósito principal examinar a validez e límites do Modelo estándar, que é actualmente o marco teórico da física de partículas, do cal se coñece a súa ruptura a niveis de enerxía altos. O LHC convertirase no acelerador de partículas máis grande e enerxético do mundo.

Funcionamento e expectativas[editar | editar a fonte]

Hoxe en día o colisor atópase enfriando ata que acade a súa temperatura de funcionamento, que é de 1,9 K (menos de 2 grados sobre o cero absoluto ou −271,25 °C). Os primeiros feixes de partículas inxectáronse o 1 de agosto de 2008[2], o primeiro intento para facer circular os feixes por toda a traxectoria do colisor producirase o 10 de setembro de 2008[3] mentres que as primeiras colisións a alta enerxía terán lugar despois de que o LHC se inaugure de forma oficial o 21 de outubro de 2008[4].

Teoricamente, agárdase que, unha vez en funcionamento, se produza a partícula másica coñecida como bosón de Higgs (chamada, ás veces, "A partícula de Deus"[5]). A observación desta partícula confirmaría as prediccións e "ligazóns perdidas" do Modelo estándar da física, podéndose explicar como adquiren as outras partículas elementais propiedades como a súa masa[6].

Verifica-la existencia do bosón de Higgs sería un paso significativo na busca dunha Teoría da grande unificación, teoría que pretende unificar tres das catro forzas fundamentais coñecidas, quedando fóra dela, unicamente, a gravidade. Por outra banda, este bosón podería explicar por que a gravidade é tan feble comparada coas outras tres forzas. Xunto ao bosón de Higgs tamén poderían producirse outras novas partículas que xa foran preditas teoricamente, e para as que se planificou a súa busca[7], coma os strangelets, os microburacos negros, o monopolo magnético ou as partículas supersimétricas

O novo acelerador usa o túnel de 27 kms de circunferencia creado para o gran colisor de electróns e positróns (LEP, polas súas siglas en inglés).

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Sobre a forma correcta, véxase en Un idioma preciso
  2. Dennis Overbye (29 de julio de 2008). "¡Que comece a rotura de protóns! (Xa se escribiu o rap)". The New York Times.
  3. http://lhc-first-beam.web.cern.ch/lhc-first-beam/Welcome.htmlNota de prensa do CERN, 7 de agosto de 2008
  4. O LHC será presentado o 21 de outubro. Científico ruso. RIA Novosti.
  5. The God Particle: If the Universe Is the Answer, What Is the Question?, by Leon Lederman, Dick Teresi, hardcover ISBN 0-395-55849-2, paperback ISBN 0-385-31211-3, Houghton Mifflin Co; (January 1993)
  6. "Máis aló do modelo estándar co LHC". Nature 448: 297–301. 19 de xullo de 2007. DOI:10.1038/nature06079. http://www.nature.com/nature/journal/v448/n7151/full/nature06079.html. "Hai boas razóns, pero non garantías, para agardar de que o LHC atope física nova máis aló do modelo estándar. O máximo que pode afirmarse por agora é que o LHC ten o potencial de revoluciona-la física de partículas e que nalgúns anos poderemos coñece-lo curso que levará esta revolución" 
  7. I.F. Ginzburg, A. Schiller, “Search for a heavy magnetic monopole at the Fermilab Tevatron and CERN LHC”, Phys. Rev. D57 (1998) 6599-6603, arXiv:hep-ph/9802310; A. Angelis et al., "Formation of Centauro and Strangelets in Nucleus-Nucleus Collisions at the LHC and their Identification by the ALICE Experiment”, arXiv:hep-ph/9908210; G. L. Alberghi, et al., “Searching for micro black holes at LHC”, IFAE 2006, Incontri di Fisica delle Alte Energie (Italian Meeting on High Energy Physics)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Gran colisor de hadróns

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]