Karl Lachmann

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Karl Lachmann.

Karl Lachmann, nado en Braunschweig o 4 de marzo de 1793 e finado en Berlín o 13 de marzo de 1851, foi un filólogo alemán.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Tras rematar os seus estudos en Leipzig e Gotinga, en 1816 comeza a súa actividade investigadora no Friedrichswerder Gymnasium de Berlín, converténdose despois en Privatdozent.

En 1818 noméano profesor extraordinario de Filoloxía clásica na Universidade de Königsberg e dedica os seus estudos a antigos textos xermánicos.

Ensina Filoloxía clásica e Filoloxía xermánica na Universidade Humboldt de Berlín en 1825 e no 1830 foi admitido na Academia das Ciencias local.

Lachmann e a filoloxía moderna[editar | editar a fonte]

Estudoso de filoloxía xermánica, clásica e neotestamentaria, no 1850 publica a edición crítica do De rerum natura de Lucrecio, adoptando por primeira vez de modo sistemático criterios mecánico-probabilísticos que permiten - partindo dun gran número de variantes - a escolla da lectura orixinal do texto.

Aínda hoxe tal método, chamado método de Lachmann, está na base da moderna ciencia filolóxica: malia as moitas revisións posteriores ás críticas de Joseph Bédier sobre a súa eficacia, foi recuperado posteriormente, se ben con algunhas significativas innovacións, grazas á obra do filólogo clásico italiano Giorgio Pasquali.

Fixo tamén unha edición aprezábel do Novo Testamento, publicada en 1831.