Karl Barth

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Karl Barth

Karl Barth (1886 - 1968) foi un teólogo suízo, un dos principais pensadores do movemento neo-ortodoxo, moitos dos actuais teólogos protestantes son seguidores das súas teorías.
Naceu en Basilea, pero pasou a infancia en Berna, entre 1911 e 1921 foi pastor da Igrexa Reformada Suíza en Safenwil, no cantón de Aargau, máis tarde foi profesor de teoloxía en Bonn, deixou Alemaña en 1935 por rexeitar apoiar a Adolf Hitler e tras ser un dos autores principais da declaración teolóxica de Barmen (1934), na que se opuña aos desexos nazis de controlar o cristianismo alemán e que deu orixe á Igrexa Confesante e a compromisos radicais ata o martirio como o de Dietrich Bonhoeffer. De volta en Basilea foi profesor de teoloxía. Deixou unha forte pegada en autores como Oscar Cullmann ou Jürgen Moltmann.

Pensamento[editar | editar a fonte]

Barth comezou como seguidor das teorías do protestantismo liberal alemán de autores como Wilhelm Herrmann, do que foi discípulo, pero á altura da Primeira Guerra Mundial distanciouse desta postura, en parte debido ao apoio que os teólogos protestantes liberais deran á guerra.
En 1919 publica Der Römerbrief que rescribiu en 1922, unha esexese da epístola aos romanos, na que dá as claves do seu pensamento teolóxico.
Barth foi un dos fundadores do movemento teolóxico coñecido como a Teoloxía dialéctica, que enfatiza a revelación de Deus por Deus como a fonte da doutrina cristiá e a Biblia é a interpelación que Deus dirixe aos homes.

Inimigo declarado da teoloxía natural, para Barth o Deus que constrúe a razón humana non é máis ca unha proxección do home mesmo (tal como albiscara Ludwig Feuerbach). Trátase dunha perigosa fantasía cosmovisional, un ídolo. A razón humana está escurecida pola soberbia radical do home natural que é absolutamente pecador. Só Deus pode ter a iniciativa por pura Graza. Fronte a Igrexa católica que ve na razón humana unha analoxía do Logos divino, Barth afirma a radical gratuidade da acción salvadora de Deus en Xesucristo sen virtude nin mérito por parte do home.

Logo da Segunda Guerra Mundial opúxose ao rearmamento alemán e apoiou ao movemento pacifista.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Carta aos Romanos
  • Dogmática Eclesiástica
  • Humanismo