Juba
| Juba | |
|---|---|
| Situación xeográfica | |
 |
|
| Estado: |  Sudán do Sur |
| Rexión: | Ecuatoria Central |
| Xeografía | |
| Altitude: | 550 msnm |
| Poboación | |
| Poboación total: | 250.000 hab. (2008 est.) |
| Información | |
| Código postal: | |
| Alcalde: | |
| Sitio na web: | |
Juba (en inglés e oficialmente: Juba; en árabe: جوبا) é a capital da República de Sudán do Sur. Está situada na ribeira do Nilo Branco, e é tamén a capital do estado de Ecuatoria Central.
Índice |
Historia [editar]
No século XIX estableceuse un posto de comercio e unha misión chamada Gondokoro nas inmediacións de Juba. Era o posto de avanzada máis meridional da guarnición turca, apoiada por un puñado de soldados, na súa maioría enfermos de malaria e da febre de augas negras que dominaban a rexión.
Gondokoro foi tamén a base do explorador e defensor Samuel Baker durante as súas expedicións ao que hoxe é Sudán do Sur e o norte de Uganda, desde 1863 ata 1865 e desde 1871 ata 1873 respectivamente.
En 1922, un pequeno número de comerciantes gregos chegou á zona e estableceron Juba na beira occidental do Nilo Branco. Os gregos, que tiñan excelentes relacións coa tribo indíxena de Juba (os Bari), construíron o que hoxe é o Distrito de Negocios. Os edificios que hoxe albergan o Banco comercial de Buffalo, o Banco comercial do Nilo, o Hotel Paradise, a Casa do Cónsul de Noruega así como moitos outros, foron construídos orixinalmente polos gregos e foron as únicas estruturas permanentes que houbo ata principios da década de 1940.
Desde 1899 a 1956, Juba atopábase no Sudán Anglo-Exipcio que era administrado conxuntamente polo Reino Unido e Exipto. A esperanza británica de unir a parte sur de Sudán con Uganda desvaneceuse en 1947 debido a un acordo realizado en Juba, tamén coñecido como a Conferencia de Juba, para unificar o Norte e o Sur de Sudán. En 1955, unha rebelión de soldados do Sur da cidade Torit desencadeou a Primeira Guerra Civil Sudanesa, que non terminou ata 1972. Durante a Segunda Guerra Civil Sudanesa Juba era un lugar estratéxico que foi o centro de numerosos combates.
En 2005 Juba converteuse na sede provisional e a capital do goberno semiautónomo de Sudán do Sur, aínda que a capital proposta provisionalmente antes da firma do Acordo Xeral de Paz era Rumbek. Coa chegada da paz, as Nacións Unidas aumentaron a súa presenza en Juba, considerando que ata ese momento moitas operacións en Sudán do Sur foran xestionadas por Quenia. Baixo a dirección da Oficina Para a Coordinación de Asuntos Humanitarios (OCHA), as Nacións Unidas estableceron un campamento coñecido como "campamento OCHA", que serviu de base para moitos organismos das Nacións Unidas e organizacións non gobernamentais.
Demografía [editar]
En 2005, a súa poboación era de 163.442 habitantes. En base a análise de fotos aéreas, a estimación de voluntarios que traballaron en Juba determinou que a poboación en 2006 era de aproximadamente 250.000. O 5º Censo de Poboación e Habitacional de Sudán realizouse entre abril e maio de 2008, pero os resultados foron rexeitados polo goberno de Sudán do Sur.[1]
| Ano | Poboación |
|---|---|
| 1973 (censo) | 56.737 |
| 1983 (censo) | 83.787 |
| 1993 (censo) | 114.980 |
| 2005 (estimación) | 163.442[2] |
| 2006 (estimación) | 250.000[2] |
Infraestruturas [editar]
A cidade é un porto fluvial e o extremo sur do tráfico fluvial ao longo do Nilo, chamado con propiedade o Bahr al Jabal, que é unha sección do Nilo Branco. Antes da guerra civil, Juba era tamén un centro de transporte, coas estradas que conectan a Quenia, Uganda e a República Democrática do Congo.
Debido á guerra, Juba dificilmente puido ser denominado como un centro de transporte máis. As estradas e o porto fluvial non se atopan en uso debido a mal estado. As Nacións Unidas e o goberno de Sudán do Sur son os encargados da reparación dos camiños, pero a reparación completa espérase que dure moitos anos.
En 2003, a Fundación Suíza para a Acción contra as Minas (FSD), comezou a despexar a estrada que conduce de Juba a Uganda e Quenia. Esperábase que estes camiños fosen completamente desminados e reconstruídos no curso de 2006-2008. A reconstrución das estradas, que están na súa maioría sen pavimentar, precisan de traballo, esforzo e tempo debido á tempada de traballo limitado debido á prolongada tempada de choivas, que dura desde marzo ata outubro.
As estradas son bastante importantes para o proceso de paz en Sudán do Sur, a xente necesita regresar aos seus fogares e recuperar o que consideran unha vida normal outra vez. A primeira estrada que comezou a ser reconstruída é o camiño a Uganda. Este camiño é particularmente importante, xa que moitos dos habitantes orixinais de Juba, fuxiron a Uganda durante a guerra. A partir de 2009, hai tres camiños pavimentados en Juba, un deles recuperado en xullo dese ano. A principal é un camiño de cemento, construído polos británicos na década de 1950.
A cidade é sede da Universidade de Juba.
Notas [editar]
- ↑ Isaac Vuni (8 de xullo de 2009). "South Sudan parliament throw outs census results". http://www.sudantribune.com/spip.php?article31746.
- ↑ 2,0 2,1 Poboación estimada en 2005 e 2006
Véxase tamén [editar]
Ligazóns externas [editar]
- Sur do Sudán, BBC, 20 de abril de 2005
