Juan Fernández Latorre

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Juan Fernández Latorre
Juan Fernández Latorre
Juan Fernández Latorre
Nacemento: 8 de outubro de 1849
A Coruña, Galicia Galiza
Falecemento: 14 de marzo de 1912
Madrid, Madrid Comunidade de Madrid
Nacionalidade: España Español
Ocupación: Empresario e político

Juan Fernández Latorre, nado na Coruña o 8 de outubro de 1849 e falecido en Madrid o 14 de marzo de 1912, foi un empresario e político galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Ingresou no Exército, onde chegou a sarxento de artillería e participou na rebelión do cuartel de San Gil, un golpe de estado progresista que tivo lugar contra a raíña Isabel II en xuño de 1866 en Madrid. En 1869 redactou unha proclama, pola que foi condenado a morte, pena que lle foi conmutada pola de cadea perpetua. Fuxiu a Francia, de onde volveu a España con ocasión da amnistía de 1870.

Foi secretario do concello de Granollers e deputado a Cortes na Primeira República. Tralo golpe do xeneral Pavía, Latorre exiliouse de novo a Francia.

De volta a Galicia, a canda Antonio Prieto Puga e José Manuel Martínez Pérez fundou La Voz de Galicia en 1882. En 1885 disolveuse a sociedade fundacional e Latorre converteuse en propietario único do diario.

Nas eleccións lexislativas de 1891 obtivo acta de deputado republicano por Ortigueira (A Coruña). En 1910 conseguiu escano pola Coruña. Ademais de deputado a Cortes, tamén foi subsecretario de Gobernación en 1905 e en 1910. En 1911 foi nomeado gobernador civil de Madrid, cargo que desempeñou ata o día da súa morte en 1912.

Recoñecementos[editar | editar a fonte]

Na cidade da Coruña existe un colexio de Educación Infantil e Primaria que leva o nome de Fernández Latorre.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]