Josep-Lluís Carod-Rovira

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Josep Lluís Carod Rovira")
Josep-Lluís Carod-Rovira
Josep-Lluís Carod-Rovira - 001.jpg
Josep-Lluís Carod-Rovira
{{{cargoexecutivo1}}}
Período: {{{periodo1}}}
Antecesor: {{{antecesor1}}}
Sucesor: {{{sucesor1}}}
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
{{{cargoexecutivo2}}}
Período: {{{periodo2}}}
Antecesor: {{{antecesor2}}}
Sucesor: {{{sucesor2}}}
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento: 7 de xuño de 1952
Lugar: Cambrils, Cataluña Flag of Catalonia.svg
Falecemento:
Lugar: ,
Organización: Actualmente:
Esquerra Republicana de Catalunya
Anteriormente:
Partit Socialista d'Alliberament Nacional
(1970 - 1977)
Nacionalistes d'Esquerra
(1980 - 1986)
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: {{{cónxuxe}}}
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s): Conseller en Cap da Generalitat de Catalunya (2003)
Vicepresidente da Generalitat de Catalunya (dende 2006)
Alma mater: {{{almamater}}}
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

Josep-Lluís Carod-Rovira, nado en Cambrils, provincia de Tarragona, o 7 de xuño de 1952, é un político e filólogo catalán.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Licenciouse en Filoloxía Catalá e exerceu como técnico superior de planificación lingüística da Generalitat de Catalunya entre 1981 e 1988 e xefe dos Servizos Territoriais de Cultura do Goberno autonómico catalán en Tarragona (1982-1984).

Desde moi novo militou en movementos políticos a favor da independencia de Cataluña. En 1970 comezou a súa militancia no Partit Socialista d'Alliberament Nacional. Por mor do seu activismo político, en 1973 foi feito preso, neste caso por pertencer á Assemblea de Catalunya.

Poucos anos despois, en 1977 abandonou o PSAN, e en 1980 encabezou a candidatura dos Nacionalistes d'Esquerres na circunscrición de Tarragona. Porén, en 1986 abandonou esta formación e publicou o seu artigo Crida Nacional a ERC (en galego, Berro Nacional a ERC), propondo a renovación do histórico partido republicano cara a teses expresamente independentistas.

Entrada en Esquerra[editar | editar a fonte]

Comezou a militar en Esquerra Republicana de Catalunya e conseguiu acta de deputado do Parlamento de Cataluña en 1988. No congreso de Lleida (1989), Carod-Rovira presentou a súa candidatura para a Secretaría Xeral do partido, pero retirouna na segunda volta posto que Àngel Colom permitira o triunfo das teses independentistas no partido. Porén, o propio Colom protagonizaría en 1996 unha escisión en Esquerra, creando o Partit per la Independència.

A marcha de Colom producíase pouco antes do Congreso de Vilafranca, co que ficaba vacante o posto de secretario xeral, cargo este para o que Carod-Rovira foi elixido como home de consenso. Xa en 1999 (e posteriormente en 2003), o de Cambrils encabezou a candidatura de Esquerra ao Parlamento de Cataluña. Co triunfo en 2003 da alianza post-electoral entre o Partit dels Socialistes de Catalunya (PSC), Iniciativa per Catalunya-Els Verds (IC-V) e a propia ERC, o líder republicano foi nomeado Conseller en Cap (cargo de funcións similares a vicepresidente) da Generalitat de Catalunya.

Porén, apenas uns mes despois de ter sido elixido para o cargo, Carod-Rovira viuse na obriga de dimitir, xa que se fixo pública unha reunión que mantivo con dirixentes da banda terrorista ETA, substituíndoo no cargo Josep Bargalló i Valls.

Mesmo así, repetiu candidatura á presidencia da Generalitat para as eleccións que se celebraron o 1 de novembro de 2006. Logo de intensas negociacións postelectorais, reeditouse o chamado tripartito (alianza entre o PSC, ERC e ICV-Els Verds). Con José Montilla na presidencia, Carod-Rovira foi investido vicepresidente da Generalitat, un cargo que até o momento non existía formalmente con esa denominación.

Carod-Rovira tamén é autor de diferentes ensaios sobre a política catalá e a identidade nacional de Cataluña:

  • Rovira i Virgili i la qüestió nacional (1984).
  • Marcel·lí Domiingo, de l'escola a la República (1988).
  • Tornar amb la gent (1997).
  • Jubilar la transició (1998).
  • El futur a les mans (2003).


Predecesor:
Àngel Colom
ERC
Secretario Xeral de ERC

1996 - 2004
Sucesor:
Joan Puigcercós
Predecesor:
Artur Mas
Seal of the Generalitat of Catalonia.svg
Conselleiro primeiro do Goberno de Cataluña

2003 - 2004
Sucesor:
Josep Bargalló i Valls
Predecesor:
Jordi Carbonell
ERC
Presidente de ERC

2004 - 2008
Sucesor:
Joan Puigcercós
Predecesor:
Ningún
Con anterioridade: Joan Casanovas
(1931 - 1932)
Seal of the Generalitat of Catalonia.svg
Vicepresidente do Goberno de Cataluña

2006 - Actualidade
Sucesor:
No cargo

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Josep-Lluís Carod-Rovira
Wikiquote
A Galicitas posúe citas sobre: Josep-Lluís Carod-Rovira