José Luis Martín Vigil

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

José Luis Martín Vigil, nado en Oviedo o 28 de outubro de 1919 e falecido en Madrid o 20 de febreiro de 2011, foi un escritor e anteriormente crego asturiano en lingua castelá.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou a escola e o bacharelato cos xesuítas en Oviedo e a comezos dos anos trinta desprázase a Madrid para estudar na acabada de crear Escola Técnica Superior de Enxeñeiros Navais. Sorpréndeo a Guerra Civil española nas vacacións de verán en Asturias e alístase co bando nacionalista, onde participa en combates na fronte do Ebro, na toma de Madrid, en Estremadura e en Toledo.

Ao rematar a contenda acaba a enxeñería e fai Filosofía e Teoloxía na Universidade de Comillas. En 1948 ingresa na Compañía de Xesús e cinco anos máis tarde ordéase sacerdote católico. Traballou como capelán de residencias universitarias e profesor en distintos centros de ensino, mentres compaxinaba estes labores co de crego; entre eles figurou entre 1951 e 1953 o colexio Santiago Apóstolo de Vigo.

En 1955 publica a súa primeira novela en México, novela que tería un importante éxito na España franquista: La vida sale al encuentro, ambientada precisamente en Vigo. Tres anos máis tarde, en 1958, abandonaría a Compañía de Xesús e varios anos despois veríase forzado tamén a deixar o sacerdocio debido á súa homosexualidade[1]. A partir desa primeira novela comezou a escribir con máis asiduidade, en especial novelas para xente nova, aínda que tamén cultivou outros xéneros, como a novela erótica. Tamén presentou programas de radio e televisión, entre eles un con Susana Estrada onde se abordaba a educación sexual na España dos anos oitenta.

Obras[editar | editar a fonte]

Ficción[editar | editar a fonte]

  • La vida sale al encuentro, 1955
  • Sexta galería, 1962
  • Réquiem a cinco voces, 1963
  • Tierra Brava, 1966
  • Una chabola en Bilbao
  • Los curas comunistas
  • Muerte a los curas, 1978
  • Cierto olor a podrido, 1979
  • Doce indeseables, 1982
  • El rollo de mis padres, 1982
  • El faro de barlovento, 1983
  • Un tal Marcos, 1984
  • The boys' war, 1984
  • Mi nieto Jaime, 1985
  • Habla mi viejo, 1986 (Premio Gran Angular)
  • Beatriz, un caso aparte, 1987
  • Tres primos entre sí, 1988
  • Ganímedes en Manhattan, 1988
  • Iba para figura, 1991
  • Me llamo Tolo, 1994

Non ficción[editar | editar a fonte]

  • Un sexo llamado débil , 1973
  • Destino: Dios
  • ¡En marcha, cristianos!
  • Listos para resucitar
  • Yo, Ignacio de Loyola , 1989

Notas[editar | editar a fonte]