José Gabeiras

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
José Gabeiras
Datos persoais
Tenente Xeneral de Artillería.
Nacemento: Ferrol, 1916.
Servizo: Exército de Terra de España.
Mandos: Estado Maior do Exército.
Título: Xefe de E.M. do Exército.
Unidade: Estado Maior do Exército.
Premios: Gran Cruz de Carlos III Gran Cruz da Orde do Mérito Militar Gran Cruz da Real e Militar Orde de San Hermenegildo Cruz do Mérito Militar con distintivo vermello

José Gabeiras Montero, nado en Ferrol en 1916 e finado en Madrid o 2 de xaneiro de 2005, foi un militar español, ex Xefe do Estado Maior do Exército.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Realizou os seus primeiros estudos na súa cidade natal, e posteriormente trasladouse a Santiago de Compostela, onde fixo os tres primeiros anos de Física e Química. Durante esta etapa, practicou varios deportes, chegando a formar parte da selección nacional de hóckey herba.

Carreira militar[editar | editar a fonte]

En 1934, ingresou na academia de Artillería de Segovia, onde se graduou en 1936, coincidindo co comezo da Guerra Civil Española.

No transcurso da guerra, ascendeu a tenente, participando co bando nacional. Tras o fin da contenda, enrolouse na División Azul, para loitar na Segunda Guerra Mundial.

Posteriormente, desenvolveu sempre postos de importancia no exército. Foi o xefe do Rexemento de Artillería nº 13 de Xetafe, profesor da Academia de Artillería e profesor da Escola de Estado Maior, onde chegou a ser Xefe de Estudos. En 1977, xa coa Democracia, foi nomeado Secretario de Estado para Asuntos da Defensa, cargo que desempeñou, dende o seu papel de militar.

En 1973 foi nomeado Xeneral de Brigada, e ascendeu meteoricamente a Xeneral de División en 1976 co final da Ditadura do Xeneral Franco. O 18 de maio de 1979, foi nomeado tenente xeral de Artillería, para ser nomeado Xefe do Estado Maior do Exército, cargo que desempeñaría ata 1984, onde pasou á reserva activa, pechando unha vida laboral entregada ao exército.

23-F[editar | editar a fonte]

A súa actuación profesional máis coñecida, é por ser a intelixencia de facto no errado golpe de estado do 23 de febreiro de 1981 en España. O xeneral Gabeiras, xunto co rei Xoán Carlos I, o seu conselleiro, Sabino Fernández Campo, tamén xeneral do exército, e o Director da Seguridade do Estado naqueles tempos, Francisco Laína, foron os catro protagonistas que provocaron o fracaso golpista. Foi Gabeiras o encargado de recoller a rendición do tenente coronel Tejero, á porta do Congreso dos Deputados, asinando a xa famosa rendición do capó, chamada así por terse asinado sobre o capó dun vehículo militar, contendo as condicións da rendición dos máis de 200 gardas civís que retiveron o pleno do Congreso durante máis de vinte e catro horas.

Condecoracións e retirada[editar | editar a fonte]

En 1984, o rei Juan Carlos I, impúxolle a medalla da Gran Cruz de Carlos III, polo seu desempeño exemplar en toda a súa carreira profesional. Ademais estaba en posesión da Gran Cruz da Orde do Mérito Militar, Gran Cruz da Real e Militar Orde de San Hermenegildo e a Cruz Vermella do Mérito Militar.

En 2002 retirouse da súa vida pública e volveu á súa Galicia natal. Os últimos anos da súa vida pasounos na súa casa de Cervás, na comarca de Ferrolterra, loitando por facer oír a voz dos veciños afectados pola localización dunha controvertida planta regasificadora na ría de Ferrol (REGANOSA) e fíxoo desde a presidencia de honra da plataforma veciñal.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]