Jonah Lomu

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Jonah Lomu cos Cardiff Blues

Jonah Lomu, nado o 12 de maio do ano 1975 en Auckland, é un ex-xogador neocelandés de rugby. A finais dos anos 90 foi a máxima estrela deste deporte a nivel mundial, xogando na posición de á, pero tivo que deixar a súa práctica profesional prematuramente por mor dunha grave enfermidade nos riles. No ano 2007 foi incluído no salón da fama do rugby. Hoxe segue a ser o máximo anotador de ensaios da historia dos Mundiais de rugby con 15 ensaios.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

A súa familia é de orixe tongana. Na súa infancia adestraba como velocista e xogou ó rugby a 13 ata os 14 anos de idade, e logo foi fichado polo Counties Manukau RFU da NPC. Lomu foi seleccionado para representar ó seu país nas categorías sub-17, sub-19 e sub-21, destacou na selección neozelandesa de rugby a 7. Con 19 anos debutou cos All Blacks fronte a Francia.

Con só dous partidos internacionais ás súas costas, foi incluído na lista da selección do seu país para xogar no Mundial de 1995, no cal anotou 7 ensaios en 5 partidos (o récord por aquel entón), 4 deles na inesquecible semifinal fronte a Inglaterra. Na final caeron fronte a unha dura Sudáfrica por 15 a 12, pero Lomu foi a sensación daquel torneo, a pesares de ter só 20 anos.

Despois do mundial fichou polos Auckland Blues para xogar na elite do rugby no hemisferio Sur, o torneo Super 12. No ano 1996 venceu cos All Blacks na primeira edición do torneo das 3 Nacións, pero poucos meses despois se lle descubriu por primeira vez que tiña un problema de saúde nun ril, e no ano 1997 non participou no 3 Nacións. No 1998 reapareceu para gañar o ouro nos Xogos da Commonwealth en rugby a 7, aínda que no 3 Nacións fixo unha pobre achega.

No 1999 Lomu ficha polos Waikato Chiefs, e como era costume nel, fixo un ano discreto no seu club pero unha achega sobresaínte coa selección. Ese ano había de novo Mundial, no cal anotou 8 ensaios, caendo el e mais os All Blacks en semifinais fronte a Francia por 43 a 31 nun dos mellores partidos de rugby da historia.

No 2000 ficha polos Wellington Hurricanes, equipo no que vai a votar ata o 2003. Con este club tamén fixo uns números pobres. En 2001 foi campión do mundo de rugby a 7 co seu país, e no 2002 acadou o seu segundo 3 Nacións cos All Blacks, a pesares de que por aquel entón Jonah Lomu xa no era o mesmo e foi suplente no único partido que xogou.

Ese mesmo ano lle foi diagnosticado un síndrome nefrótico no ril que obrigou a que fixese diálise 3 veces á semana e polo tanto a abandonar o rugby. No 2004 recibiu un transplante de ril, e no 2005 firmou con North Harbour para disputar a NPC. Unha lesión no ombreiro fixo que nin debutase con este equipo, e no 2006 Lomu firmou con Cardiff Blues para xogar en Gales na Magners League e na Heineken Cup coa intención de facer unha boa actuación e así gañar unha praza no seguinte Super 14 no 2007 para volver á selección de rugby de Nova Celandia e disputar con ela o mundial do 2007. Non obstante, cos Cardiff Blues non o fixo ben, chegou a ser suplente, e no 2007 ningún equipo do Super 14 lle ofreceu un contrato, co cal estaba fora do mundial, xa que en Nova Zelandia é obrigado xogar nun equipo do Super 14 para poder ser convocado coa selección nacional.

No 2009 firmou por un equipo marsellés da 3ª división francesa (Federale 1), co que xogou sete partidos. Actualmente é un xogador retirado.

Jonah Lomu foi unha sensación no rugby recén profesionalizado de finais dos 90, un xogador moito mais sobresaínte coa súa selección que cos clubs nos que xogou, cunha potencia física extraordinaria, pero que tivo unha carreira marcada polas lesións. Conseguía poucos títulos importantes (dúas veces o 3 Nacións cos All Blacks), ningún deles a nivel de clube, pero a súas actuacións nos mundiais de 1995 e 1999 fan que siga a ser considerado un dos mellores xogadores de rugby da historia.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]