John Blake Dillon
John Blake Dillon, nado en Ballaghaderreen o 5 de maio de 1814 e finado o 15 de setembro de 1866 en Killarney, foi un escritor e nacionalista irlandés e un dos fundadores do movemento Irlanda Nova.[1]
En 1847 William Smith O'Brien, o líder do partido Irlanda Nova, converteuse nun dos fundadores da Confederación Irlandesa,[2] e fixo campaña en contra da Acta de Unión de 1800, e clamaba polo fin das exportacións de gran e o peche dos portos.[3] Ao ano seguinte, organizou unha resistencia de traballadores sen terra no Condado de Tipperary contra os proprietarios das terras e seus axentes.
Entre o 23 e o 29 de xullo de 1848, O'Brien, Meagher e Dillon apelaron á revolta a medida que viaxabam polos condados de Wexford, Kilkenny e Tipperary. A última gran reunión dos líderes de Irlanda Nova tivo lugar o 28 de xullo, ao día seguinte, O'Brien estaba no local onde había barricadas, chamado "The Commons", tentando evitar a prisión refuxiándose nunha casa e facendo algúns reféns, O'Brien ía verse obrigado a falar coa policía a través dunha xanela e afirmaria "Somos todos Irlandeses. Deixei as armas e serán libres"[4]. Sen embargo, algo ocorreu que desencadeou nun tiroteio no que se rexistraron varios feridos. Varios líderes participantes na rebolta foron acusados e condeados por sedición, o que implicaba a pena de morte. As suas sentenzas foron conmutadas despois por un desterro na Terra de Van Diemen (Tasmania), onde foron separados en varias colonias penais. Meagher e John Mitchel conseguiron escapar e emigraram para os Estados Unidos na década de 1850.
Notas [editar]
- ↑ O'Cathaoir, Brendan. "John Blake Dillon, Young Irelander." Irish Academic Press, 1990
- ↑ Michael Doheny's The Felon's Track, M.H. Gill & Son, LTD, 1951 Edition
- ↑ History of Ireland, from the Treaty of Limerick to the present time (2 Vol). John Mitchel James Duffy 1869. pg414
- ↑ Annual Register James Dodsley, registo de 1849 em julgamento
