Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez Calderón

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Joaquin Francisco Pacheco

Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez Calderón, nado en Écija (Sevilla) en 1808 e falecido en Madrid en 1865), foi un político, xurista e escritor español.

Estudou Dereito na Universidade de Sevilla e chegou a ser Ministro de Fomento. Foi Presidente do Consello de Ministros en 1847 e Deputado por Córdoba (1837). Embaixador en París, colaborou en varios periódicos como El Artista, La Abeja e El Español. Deixou algúns traballos de Dereito. Coleccionou os seus artigos periodísticos baixo o título de Literatura, historia y política (1864), e as suas impresións do viaxe en Italia (1857). Tamén publicou poemas como "Meditación" e "A la amnistía".

Reinado de Isabel II de España

Segue a:
Carlos Martínez de Irujo
Joaquín Francisco Pacheco y Gutiérrez Calderón
Precede a:
Florencio García Goyena
Presidente do Goberno de España