Joaquín Chapaprieta
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Joaquín Chapaprieta y Torregrosa (Torrevieja 1871 - Madrid 1951). Político español. Deputado provincial (1898) e deputado a Cortes con Sagasta (1901), dirixiu posteriormente a esquerda liberal. Desempeñou a carteira de Traballo en 1922 e, á chegada da República, foi elixido deputado con Lerroux (1933). En 1935, tralo escándalo do estraperlo de Lerroux, ocupou a presidencia do Consello de Ministros (xefe do goberno) co apoio da CEDA e os agrarios. Finalmente, no gabinete de Manuel Portela Valladares desempeñou a carteira de Facenda (1935-1936).
Obras [editar]
- Joaquín CHAPAPRIETA (1920): Voto particular y discurso pronunciado por D. Joaquín Chapaprieta sobre la totalidad del Presupuesto para 1920-1921, Madrid.
- Joaquín CHAPAPRIETA (1923): Proyecto de Ley sobre Fomento de la Edificación, Madrid.
- Joaquín CHAPAPRIETA (1924): Proyecto de Ley de Oficinas de colocación y seguro contra el paro forzoso y Proyecto de Ley para estimular la creación de Cotos Sociales de Previsión, Madrid.
- Joaquín CHAPAPRIETA (1924): Proyecto de Ley del régimen de la tierra, Madrid.
- La paz fue posible: memorias de un politico. Prólogo de J. Chapaprieta Otsein.
| Segunda República española | ||
|---|---|---|
Segue a: Alejandro Lerroux |
Joaquín Chapaprieta | Precede a: Manuel Portela Valladares |
| Presidente do Goberno de España | ||
|
|||||