Javier Sardà

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Javier Sardà interpretando un solo de saxofón durante a gravación de Duti Fri en Nova York

Francisco Javier Sardà Tamaro, nado en Barcelona o 16 de abril de 1958, é un xornalista catalán.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Sardà é Licenciado en Ciencias da Información pola Universidade Autónoma de Barcelona. Tralos seus inicios como cronista musical en diversos xornais como “Catalunya Express”, “Avui”, “El Noticiero” o “Mundo Diario”, con 19 anos obtivo unha bolsa en Radio Nacional de España en Barcelona. Desenvolveu alí diversos traballos antes de ser nomeado xefe de programación de Radio Nacional en Cataluña en 1989.

Nesta emisora conduciu, desde 1987 ata 1991, o programa “La Bisagra”, espazo radiofónico onde naceu o coñecido personaxe do Señor Casamajor. En 1992 el Sr. Casamajor, o seu alter ego, incorporouse á Cadena SER para colaborar no programa "Hoy por Hoy" de Iñaki Gabilondo. Un ano despois tamén Javier Sardà fichou para a emisora e xuntos presentaron, entre 1994 e 1997 o programa La Ventana, cuxo relevo tomaría a tamén xornalista catalá Gemma Nierga.

Mentres tanto, comezou a traballar en televisión, presentando os programas Juego de niños (TVE, 1990), Olé tus vídeos (FORTA, 1992-1993), Betes i films (TV3), Tot per l'audiència (TV3), Sembla mentida (TV3), Todos somos humanos (Antena 3, 1996) e Moros y cristianos (Telecinco, 1997).

Desde 1997 ata 2005 dirixiu o programa Crónicas marcianas , o máis visto nas noites televisivas españolas, que emitiu Telecinco, e que foi distinguido coa Rosa de Prata do Festival de Montreux en 1998, o Premio Ondas do ano 2000 e 10 TP de Ouro. En abril de 2005 anunciou unha retirada profesional temporal para o verán do mesmo ano.

É irmán da actriz Rosa María Sardà.

Premios e distincións[editar | editar a fonte]

Polo seu labor en Crónicas marcianas, Javier Sardà recibiu o premio Antena de Oro de Televisión de 1997, o Premio da Academia de Televisión de 1999 ó Mellor Comunicador de Programa de Entretemento e o TP de Ouro de 1997, 1998, 2002 e 2003 ó Mellor Presentador, categoría na que tamén foi nominado en 1999, 2000, 2001 y 2004.