James Ussher

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
O arcebispo James Ussher, pintado por sir Peter Lely.

James Ussher, James Usher ou, simplemente Ussher (latinizado como Jacobus Usserius), nado en Dublín o 4 de xaneiro de 1581 e finado na mesma cidade o 21 de marzo de 1656, foi arcebispo anglicano de Armagh e primado de Irlanda entre 1625 e 1656.

Teólogo prolífico, é especialmente famoso por publicar unha cronoloxía, en 1658, no libro The Annals of the World (Os anais do mundo)[1], tradución ao inglés doutro que publicara en latín tres anos antes [2], onde se precisa, con exactitude asombrosa, a idade exacta da Terra, situando a Creación no ano 4004 antes de Cristo.

Formación[editar | editar a fonte]

Ussher naceu en Dublín, Irlanda, no seo dunha rica familia anglo-irlandesa. O seu avó materno, James Stanihurst, fora speaker (presidente) do Parlamento irlandés, e o seu pai Arnold Ussher era clérigo na Chancelería de Irlanda cando casou con Margaret Stanihurst.[3] O seu irmán máis novo, Ambrose, o único (con el) que alcanzou a idade adulta, chegou a ser un eminente especialista en árabe e en hebreo. Segundo o seu capelán e biógrafo, Nicholas Bernard, Ussher aprendeu a ler grazas a dúas das súas tías, que eran cegas.

Demostrando grande aptitude para as linguas, James entrou na Dublin Free School, e despois, o 9 de xaneiro de 1594, no recentemente inaugurado (1591) Trinity College, Dublin, á idade de 13 anos. Despois de obter o seu diploma de Bachelor of Arts (Bacharel en artes) en 1598, pasou á universidade en 1600.

En maio de 1602, o seu tío Henry Ussher, arcebispo de Armagh e primado anglicano de Irlanda, ordénao diácono protestante da Igrexa de Irlanda na capela do Trinity College (e posibelmente sacerdote o mesmo día).

Carreira eclesiástica[editar | editar a fonte]

Ussher foi Chanceler da St Patrick's Cathedral, Dublin en 1605 e Prebendary (cóengo) de Finglas. Foi profesor Controversias Teolóxicas no Trinity College e Bachelor of Divinity (Bacharel en divindade) en 1607, Doutor en divindade en 1612, Vicechanceler en 1615 e vice-provost[4] en 1616. En 1613 casa con Phoebe, filla dun antigo vice-provost, Luke Challoner, e publica a súa primeira obra. En 1615 estivo estreitamente comprometido coa redacción da primeira confesión de fe da Igrexa de Irlanda.

En 1619, Ussher fai unha viaxe de dous anos a Inglaterra. A súa única filla, Elizabeth, naceu en Londres nese mesmo ano. James Ussher chegou a ser un gran personaxe despois do seu encontro con Xacobo I de Inglaterra. Foi nomeado bispo de Meath en 1621, e chegou a ser un personaxe de envergadura nacional en Irlanda. Accedeu ao Privy Council en 1623, continuando os seus traballos eruditos. De 1623 a 1626, Ussher estivo de novo en Inglaterra e foi dispensado das súas obrigas episcopais co fin de estudar a historia eclesiástica. En 1625, sucedeu, finalmente, ao seu tío nas funcións de arcebispo de Armagh e de primado de Irlanda.

Ussher era un calvinista convencido, e en tanto que primado accedeu á cabeza da Igrexa de Irlanda, protestante. Como moitos dos seus contemporáneos, alardeaba dun anti-catolicismo feroz, o que guía os seus primeiros traballos. O ton dos seus escritos reflicte a dureza dos debates teolóxicos no inicio da época moderna. Por exemplo, o seu Judgement of the Arch-Bishops and Bishops of Ireland (1626) comenza así:

"A relixión dos papistas é supersticiosa e idíolatra; a súa fe e a súa doutrina erróneas e heréticas; a súa Igraxa apostóstata; acordar a tolerancia ou consentir que eles poidan exercer libremente a súa relixión é por tanto un grave pecado."

Ussher emprendeu intensas disputas cos teólogos católicos romanos. Na época dos seus estudos, desafiara a un parente xesuíta, Henry Fitzsimon, a debatir publicamente a identificación do papa co Anticristo. De maneira máis xeral, Ussher escribiu sen embargo moito sobre teoloxía ou historia eclesiástica, e estes temas substituíron pouco a pouco as diatribas anticatólicas. As súas investigacións sobre a antiga Igrexa irlandesa-céltica foron a única autoridade na materia até o século XX. De Graeca Septuaginta Interpretum Verisone (1655) constituíu o primeiro estudo serio da Septante (ou Septuaginta, en versión latina).

Cronoloxía de Ussher[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Calendario de Ussher.

En 1650 Ussher, baseándose na Biblia, escribiu o libro Annales veteris testamenti, a prima mundi origine deducti (Anais do Antigo testamento, que deducen as orixes primeiras do mundo), no que fixo unha excéntrica estimación do número de xeracións, tendo en conta a duración media a duración media da vida humana e as principais figuras bíblicas entre Adán e Eva e o nacemento de Xesús.

Deduciu datas exactas, por exemplo:

  • creación da Terra: á noitiña do sábado 22 de outubro do 4004 a. C.[5]

O efecto de verosimilitude xerado pola súa peregrina precisión deulle unha gran credibilidade entre os sus contemporáneos.

Obras[editar | editar a fonte]

  • 1650: Annales veteris testamenti, a prima mundi origine deducti (Anais do Antigo testamento, que deducen as orixes primeiras do mundo).
  • 1654: Annalium pars postierior (parte seguinte dos anais), continuación do anterior.
  • 1655: De graeca septuaginta interpretum versione.

Galería[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "livros em inglês". http://assimdizosenhor.com/home/index.php?option=com_content&view=article&id=10:livros-ingles&catid=11:material-escrito&Itemid=8. Consultado o 5 de maio de 2010.
  2. Annales veteris testamenti, a prima mundi origine deducti (Anais do Antigo Testamento, que deducen as orixes primeiras do mundo)
  3. Dictionary of National Biography, article Stanyhurst, Richard.
  4. Un cargo eclesiástico.
  5. En internet poden verse datos erróneos acerca da hora: xeralmente as 9:00, as 12:00 ou as 21:00 do 26 de octubre.