Indutor

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Para as moléculas indutoras da expresión xénica bacteriana ver indutor (bioloxía).
Indutores. Escala en cm.

Un indutor (máis chamado bobina) é un compoñente eléctrico pasivo que almacena enerxía debido á súa interacción nun campo magnético. Por comparación, un capacitor almacena enerxía debido á súa interacción cun campo eléctrico, e un resistor non almacena enerxía, senón que a disipa por medio de calor.

Calquera condutor ten indutancia. Un indutor está feito en xeral dun cable ou outro corpo condutor enrolado nunha bobina, para incrementar o seu campo magnético.

Cando varía o fluxo de corrente a través dun indutor, aparece un campo magnético asemade función do tempo no interior da bobina, inducindo unha voltaxe, de acordo coa Lei de Faraday-Lenz, que asemade fai que se opoña ó cambio na corrente que creou o campo magnético. Os indutores son un dos compoñentes básicos usados en electrónica cando a corrente e a voltaxe cambian co tempo, debido á característica dos indutores de retardar e reformar a evolución das correntes alternas.

Símbolo empregado en electrónica para os indutores.

Indutores ideais e reais[editar | editar a fonte]

Un "indutor ideal" ten indutancia, pero non resistencia nin capacitancia, e non disipa ou radia enerxía. Polo contrario, os indutores reais teñen resistencia (debido á resistencia do propio fío e ás perdas no propio núcleo do aparello), así como capacitancia (debida ó campo eléctrico entre as voltas do condutor, que teñen potenciais lixeiramente diferentes). A altas frecuencias, a capacitancia comeza a afectar ó comportamento do indutor: a determinada frecuencia, os indutores reais compórtanse como circuítos resoantes, frecuencia chamada auto resoante. Antes de chegar á frecuencia resoante,a reactancia capacitiva convértese na parte dominante da impedancia. A enerxía é disipada pola resistencia do fío, e polas perdas debidas á histérese magnética no núcleo do indutor. A altas intensidades de corrente, o ferro do núcleo dos indutores tamén amosa un diferenza gradual do comportamento ideal debido á non linearidade causada pola saturación magnética. A altas frecuencias, a resistencia e as perdas resistivas nos indutores medra debido ó [efecto pel]] nos fíos de enrolamento do indutor. As perdas no núcleo tamén contribúen ás perdas do indutor a frecuencias maiores. Na práctica, os indutores traballan como antenas, radiando unha parte da enerxía ó espazo que os rodea e ós circuítos, captando emisións electromagnéticas doutros circuítos, ... é dicir, interferindo. Os as aplicacións dos indutores reais poden considerar os elementos parasitos como parte importante da indutancia.