Horacio Altuna
Atención: Este artigo precisa dun traballo de revisión.
|
Horacio Altuna, nado en Córdoba o 24 de novembro de 1941, é un autor de banda deseñada arxentino. Famoso polos seus espectaculares personaxes femininos, pero tamén pola gran profundidade da súa obra, Altuna é un dos máis importantes autores de historietas do mundo.
[editar] Traxectoria
De moi pequeno comezou a apaixonarse polo debuxo, foi alumno de Gianni Dalfiume, quen o alentou a incursionar seriamente na banda deseñada. En 1965 publicou a súa primeira banda deseñada, Super Voador.
En 1967 ingresa á Editorial Columba, na que ilustra guións de artistas como Héctor G. Oesterheld e Robin Wood.
En 1975 comeza a publicar El loco Chávez, con guións de Carlos Trillo, no xornal Clarín. Esta historieta que se publica diariamente farao famoso. Chávez, o protagonista, é un xornalista que a través das súas aventuras narra o día a día da realidade arxentina. Comezan a aparecer as mulleres de Altuna, que tamén se farán famosas. Por este traballo recibiu o premio Asociación de Debuxantes da Arxentina (1978) e o premio á mellor tira diaria arxentina na Cuarta Bienal do Humor e a Historieta de Córdoba (1979).
Colabora tamén coas editoriais Record e a revista Humor.
Entre 1973 e 1976 realiza traballos para revistas de Escocia e Inglaterra. Foi secretario de cultura da ADA (Asociación de Debuxantes da Arxentina) desde 1974 ata 1977.
En 1982 radícase en España, onde un ano despois publicará Ficcionario, primeira historieta que o conta como guionista e ilustrador, e que lle vale o seu primeiro premio como guionista.
En 1986 realiza Chances, novamente como autor integral. Por esta historieta recibe o premio "Yellow Kid" maior distinción no ambiente da historieta, ao mellor autor internacional. Nesta obra futurista de forte contido social, o protagonista é un mozo clon creado co obxectivo de sustuir os órganos dos seus xeradores, que se rebela e foxe cara ás zonas marxinais.
Realiza unha serie de historietas eróticas para a revista Playboy que en Arxentina publica a revista SexHumor. En Playboy publica, ademais, a novela ilustrada Gato.
En 1994 regresa ás páxinas de Clarín onde publica O Nene Montanaro. A 2007 publica unha tira no Xornal de Catalunya, Familia Tipo, e é o Presidente da Asociación Profesional de Ilustradores de Cataluña.
[editar] Obra
- A tira diaria "O tolo Chávez" (1975), co guionista Carlos Trillo.
- "As portiñas do Sr. López", co guionista Carlos Trillo.
- "Charlie Moon", co guionista Carlos Trillo.
- "Merdichesky", co guionista Carlos Trillo.
- "O último recreo", co guionista Carlos Trillo.
- "Comecartos", co guionista Carlos Trillo.
- "Ficcionario" (1983)
- "Chances" (1985)
- "Imaxinario" (1987-88)
- "Estafe/Out" (1986).
- Multitude de historietas curtas para Playboy (1989-)
- "Hot L.A." (1992, 2000)
- "O Nene Montanaro" (con guión propio, publicado diariamente na contratapa do diario arxentino Clarín entre os anos 1994 e 2002)